Page 92

۸۵ بی تکلف باش و آرایش مجوی | ترک راحت گیر و آسایش مجوی مرد ره را بوریا قالین بود | زانکه خشتش عاقبت بالین بود در مذمت خشم و غضب ای پسر هرکس که دارد چار چیز | چار دیگر هم شود موجود نیز بی گمان از کبر خیزد دشمنی | حاصل آید خواری از کاہل تنی چون لجوجی در میان پیدا شود | بنده از شومی او رسوا شود خشم خود را چونکه راند جاہلی | جز پشیمانیش نبود حاصلی هر که گشت از کبر بالا گردنش | دوستان گردند آخر دشمنش کاہلی را ہر کہ سازد پیشہ | آید انه خواری بپایش ہمیشہ خشم خود را گر فرو نخورد کسی | عاقبت ببیند پشیمانی بسی هرکه او افتاده و تن پرور است | نیست آدم کمتر از گاو و خراست در بیان آنچه باز گردانیدن آن محال ست خود دو چیز است آنچه بعد از رفتنش | از محالات است باز آوردنش