Page 57

( ۳۷ ) ( بیهوده است ) بیفائده است ( سفته است ) — در معنی را سوراخ نموده است کنایه از بیان معنی است در رشته نظم ( نیاسوده است ) آسایش و آرام نکرده است حل ابیات لازم است که تن خود را پاک کرده و بشکستگی و فروتنی ادای نماز را برای خداوند بی نیاز نمائی و وضوء و نماز را بطریقی که در شرع شریف بیان شده است بجا آری — که در روز محشر که از هول آن جانها میگدازد — و حساب بندگان دران روز میشود — اول پرسشی که بعد از ایمان از بنده میشود — پرسش نماز است پس در نمازها تقصیر مکن — تا دران روز ترا عزت باشد — و بعذاب الهی گرفتار نشوی و میفرماید که حکیم سنائی روح الله روحه چه عجب نکو گفته و دو بیت بسیار با فائده فرموده و در معنی را شکافته در رشته بیان در اورده که حاصل ان این است — غم دین را بخور که غم اصلی همین غم است — که خوب و بد آن بآخرت تعلق دارد که ابدالاباد است و همه غمهای دیگر ازان فروتر و در مقابل آن هیچ است که بقاء ندارد و میگذرد من بعجز و قصور معترفم نه چو نادان و احمق و خرفم پیش ازین گفته اند اهل سلف عذر من صنف قد استهدف ليك برقدر خویش کوشیدن به ز بیکاری و خموشیدن من بقدر مجال کوشیدم فقه را برد نظم پوشیدم نکنی عیب کر تو بتوانی که درو حله بیو شانی اسب تازی اگرچه به تازد لاشه خر خویشتن بیندازد