Page 139

صحیفه ١٣٦ محاربه روس و ژاپان جلد دوم فرستاده میشد به بندرها و لنگرگاههای که از انجا در کشتیهای نقلیه سوار شدن شان لازم بود رسانیده و حاضر شده بودند. و برای اینکار اول قطعات عسکریه دور دست مملکت را انتخاب کردند. مثلا اول از قطعات عسکریه سواحل شرقی که به پیمودن مسافه بسیاری مجبور بودند به سوقیات عسکری اغاز نهادند. این تدابیر و حرکات بچنان آرامی و انتظام اجرا شده است که در بیرون هیچ کسی از ان خبردار نشده است. تلگراف نامه های رموزی درین خصوص قبول و استعمال نشده، و تلگراف نامه های بی رمز هم در خصوص نقلیات عسکریه هیچ معلومات و اخباری درج نکرده اند. اخبارها و مطبوعات داخلی ازین رهگذر هیچ بحث و بیان ننموده اند. اخبارهای روزانه دولت های بیگانه که در ژاپان طبع و نشر میشد بسبب که از هیچ چیز خبردار نمیشدند از ان و هیچ چیزی نمینوشتند. قوم ژاپان که فطرتاً و طبعاً خموشی گزین و اسرار نگهدار، و از صحبت و اختلاط بیگانگان کناره گیر میباشند درین اوقات بیشتر خموشی و آرامیرا بر خود لازم گرفته بودند. بمجردیکه امر حاضرتي سفر حرب اعلان گردید در يك لحظه همه قشله ها و چونیهای عساکر نظامیه خالی گردید. برای آنکه جای خودشان را به قطعات عسکر احتیاط واگذارند قطعات نظامیه یکچندی در خانه ها جایگیر شدند. يك سیاح جرمنی که یکی ازین خانه ها را دیده بود در پیش قناعتکاری و ساده کشی نفری های عسکری ژاپان حیران مانده میگوید : که افراد مذکوره برتخته های خشك میخوابیدند، و از خوابیدن برنهالین و لحافیکه صاحبان خانه به آنها میدادند استغنا و کناره جویی می کرده اند. سیاح المانی مذکور از نفریهای نظامی ژاپان چون پرسیده است که : (چرا لحاف و نهالین استعمال نمیکنید؟) آنها بجواب گفته اند که : (خواب راحت بعد ازین بر ما حرامست.)