Page 258

صحیفه ٢٥٥ محاربه روس و ژاپان جلد اول دلاور بحریۀ روس بدرجه تاثیر نمود که با صداهای بلند بگریه و نوحه آغاز نهادند! ولی با وجود آنهم بغیرت و فعالیت شان هیچ يك سکتۀ تا به آخر عارض نشد . محاربۀ (شه مولیو) اثبات نمود که افراد بحریۀ روس از مرگ هیچ ترس و اندیشه ندارند، و تا که جان در بدن شان باشد در خصوص بجا آوردن وظیفه خود اهمال نمیورزند . يك افسر دیگر زنده ماندۀ روس نیز محاربه را تصویر كرده يك فقرۀ آنرا چنین نوشته است : «در اطراف ما هر چیز در میان خون شناوری داشت ! بغیر از جسد های پاره پاره و اعضای بدن از هم جدا شده ، و الحاصل بغیر از پشته های نعش های بخون آلوده دگر هیچ چیزی دیده نمیشد . عاقبت حال ما خیلی فاجعه ناك و حزن انگيز يك منظره تشکیل نمود .» بحقیقت که درین محاربه خونریزانه ، طور و حرکت دلاورانه فداکارانه نفری های بحرئی روس ، فوق هر گونه مدح و ستایش بود . افراد مرقومه از يك طرف در باجه خانه خود لاره مارش ملی خود را نواخته ، و از دیگر طرف نداهای (در راه حضرت چار هوررا!!) را بفلك بركشيده از محاربه با دشمن که چند مثل شان بود دست بردار نشدند . ژاپونها نیز خیلی جدی و حقیقی محاربه کردند . بعد از آغاز کردن محاربه طوبجی تخمیناً به یکساعت کشتیهای (واریان) و (قوریه تس) نماندن امکان فرار را دیده باز به عودت کردن بندرگاه قرار داده اند . کشتی (واریان) در اقسام حیاتیه خود به خسارات بسیار مهمی دوچار شده بود. يك گله بجرخ آن خورده چرخ را از حرکت معطل گذاشت . ماشین آن نیز بیکار مانده بود . آتش که در طرف دنباله کشتی در گرفته بود آنطرف را کاملاً بآب پر کرده بود . از نتیجه این کشتی در آب زیاده تر فرو رفته و قابلیت