Page 38

۳۱ مدنیت ، آخرین مرحله ی بشر است که بعد از طی کردن قرون عدیده و تجربه و عبرت گرفتنهای زیادی در این قرون اخیر محط سفر انسانیت گردیده است ، اخیراً انسان تعیین داده توانست که از حیات مقصودی هست که آن مقصود را در هر عمل و حرکت باید مد نظر گرفت و آن «سعادت دارین است » سعادت دار آخر مبنی بر سعادت این دار است، هر که در دنیا شقاوت و بی اعتنائی را پیشه گرفت نصیب او در دار آخرت هم بمثل آن خواهد بود که ذرایع نوال « سعادت » یا مقصود از حیات را در یک مبحث جداگانه بیان مینمایم ولی مقصود ما در اینجا تنها تعبیر معنای مدنیت بود که مقصود از آن آسان و سعید ساختن حیات است ، کسانیکه این معنی را دانستند بذریعه بنای قصبه و شهر ها تأسیس مجالس علمی و فنی و صناعی و سیاسی، تأسیس مدارس ذکور و اناث ، مد طرق مواصله و مخابره آسایش و سعادت را برای خود فراهم ساختند ، هر یک از اینها برای اکتشاف و تسهیل وسائل تحصیل یا بعمل آوردن امور محوله خود کوشش دارند. مجال خدمت کردن بیکدیگر نشان بحدی اخلاق و مکرمتهای ملیه شرکت رفیق