Page 37

۳۰ میتواند، شرافت و کرامت نوع انسان را همین دوره مدنیت بظهور آورد گویا تمدن عبارت از قیمت و قدر کلمه انسان است . هر جامعه که بین آنها اتحاد آرا، تآلف قلوب، عزت انفس، شهامت قومی مبادی و محبت جنسی، تقدیم مصلحت عامه بر فوائد فردی، فدا کاری در مقابل کرامت عنوان شخصی بیشتر گردید، بر آن جامعه مدنیت اطلاق می شود، هر جامعه که افراد قیمت خود را بر مقدار سعی و خدمت متوقف دانستند، بزرگی و عظمت را در فداکاری به جامعه خود شمردند، اطمینان اعتقاد، صداقت با یکدیگر خود داشتند آنها را متمدن میتوان گفت. هر جامعه که مظهر خیالات و آرا و آمال برای خود داشته همه افراد آن بآن مظهر متمسک باشند، هر جامعه که مشاعر ملی داشته کل آن مشاعر را معزز و محترم شمارند، هر جامعه که فرد آن سوی جامعه خود بنظر کسیکه از انفراد ترسیده و بآن ملتجی است بنگرد، بر آن جامعه میتوانیم بگویم مدنیت دارند این است معانی و فروق کلمه های : «وحشت» و «مدنیت»