Page 28

۲۱ عفّت : حاکمیت برنفس عبارت است از آوردن انسان شهوات و مطالب خود را در قید و اعتدال . این همه لذائذ روحیه ست که مقابلت انها را در اغلب انسان لذائد مادی کرده است . واگر روحیات شخصی ضعیف باشد سیلاب لذائذ مادی غالب گردیده او را از تمتع بلذائذ روحی محروم میسازد، پیشتر گفتیم که دوام لذت مادی از روحی کمتر است ، گویا کسی که از لذائذ معنوی بلذائذ مادی مصروف می شود زیاد را بکم میفروشد ! مثلا می بینیم عالمی که برای مصلحت عامه کدام سری را کشف نموده آنرا نشر کرده باشد ، هر آنیکه این خدمت را در تصور آرد البته یک استراحت ضمیر وتلذذ خاطر متحسس میشود. یا حاکمیکه مبداء نظریات خود را عدالت اتخاذ کند دائماً آسوده حال و همیشه حرکت و سکون او دائماً مملو از علامات اطمینان میباشد؛ چنانچه هر کسی در هر جائیکه باشد تحیات صادقانه خود را برای او خواهد فرستاد این احترام و تحیات معلوم است بیک صمیمیت میباشند نه همانند