Page 411

شماره ۲ ۲۰ جلد سوم، سال دوم معرفی (ارسطو) در قرون اولی میگفت: «چنانچه از یکدانه گل باغی بوجود نمیآید همچنین انسان بیک فضیلت صاحب ملکه آن نمیشود.» یعنی مشق لازمست. کذا (تن) که یکی از علمای فلسفه قرن گذشته است؛ چنین میسراید: چیز خوب نوشتن نتیجه خواندن چیزهای خوب است.» یعنی ممارسه میباید. اینست که یکی از اطفال پیر و نوجوان امروز بتعبیر دیگر او بی ازاد باشی پنج سال است که در جویبار بین السطور ادبیات قدیم و جدید بلا آرام مشق شناوری نموده جیب جیره (سلول های) دماغی خود را از صدفهای الفاظ گزیده رنگین و گوهرهای آبدار مضامین بدیع پر میکند و بزور تخیله ابداع کار خود اشکال تازه میبخشد.. شاید که عمومیت فکر (ارسطو) و خصوصیت سخن (تن) را ملتفت نباشد! مگر استعداد ادبی این جوان بهمه حال نیقدر را یقیناً سرمشق کرده که ادبیات (انطباعات هیجی است که صنعت کار از فطرت اقتباس کرده بوسائط مختلفه در روح سامع و خواننده خود تلقین ذوق بدیع مینماید.) را با روح ملکوتی بشر و ذوق سلیم را با حیات انسان توام دانسته بهر جا که شعر