Page 75

ره‌نمائی را رفیق جاده مقصود کن تا توانی طی نمودن ایدل گمراه‌ راه سر چو نقش پا بخاک آستانت مانده‌ام ببین بحال خاکساران چنین درگاه گاه مردم چشم منی از دیده بیرون مرو زانکه باشد زیب منصب‌های صاحبان جاه بار محنت میکشم در ملک غربت کوه کوه خرمن عیشم بشد بر باد حسرت کاه کاه گر بمیران بدخشان هستم همتایت است مر لعل لبت مهر سلطان گاه گاه رسیده جان بلب من ترا ندیده ندیده تو کز نیائی بتا جاندهم پسندیده پسندیده شنیده وصف خمار برو تو در افلاک هلال عید ز شرمت رود خمیده خمیده نیامدی و ز شب تا سحر دل محزون نشست آیه فلک سوز را کشیده کشیده نصیحتم مکن اکنون بعشق ای ناصح کران شدست مرا گوش دل شنیده شنیده کجائی ای اجل امداد کن که یار آید بهم چنین سر کین و لب گزیده گزیده ز شوق نکہت وصل تو سحر گهین روم چو باد من آیتین دمیده شمیده بگو بیار کنون رحمتی تو چون سائل گذشت تیر نگاهت بد‌ل رسیده رسیده