Page 74

٦٩ غزل سدیسه خال و ناز و نگه و زلف چلیپا ہرسه برد جان و دل و دین از من شیدا ہرسه تا نمود آن بت رعنا خط رخسار و شم صبر و طاقت زبرم برد و شکیبا ہرسه لبی و دندان و دهن تا بشکر خنده کشا رفت عقل و خرد و هوش من از جا ہرسه برخ و ناصیه صافی و رخسار ببر تاب مه زینت کل و تو ضیا ہرسه ہمچو شمعم همه شب تا سحر از یاد رش اشکی براه بلب سوختن جاہ ہرسه بین بشر م لب و دندان تو خجسته نهان در دکان کل کچین باده مینا ہرسه چشم و ترک و مژه ناز و نگه از من زار برد دین و دل و آرام بیک جا ہرسه کر بآن حسن رخ و زلف نهد پاییز سرزند سنبل و کل لاله حمرا ہرسه همتا همچو حسن آن نگه شوخ زنان لذت عیش و طرب برد بغما ہرسه بیو فا باز من برگزین پرسی آه آه از سرت کردم خدا را پسویے کوتاه کو ز هر هجران تا یکی منوشت ایرا جاهم بوسه از تنگ لعل شوخ شکر خواه خوا