Page 59

۵۴ مانند شمع بر سرت ای سحر سیم تن اشکم روان آهم بلب داغم بدل آتش بتن هر جا که می بینم ترا من جلوه ریزای گلعذار از خجلت لعل لبت پنهان بود ای در ثمن گر جلوه ریزان بگذری از بیقراری در چمن برقع چو بر گیری ز رخ از شرم حسنت در سحر تاب و توان طاقت و صبر از گفت من بردی صبرم ز دل عقلم ز سر قوت ز پا جان از بدن در در صدف مرجان بخر در شیشه می گل در چمن گلشن شود سوزن چو گل روید آرد نسترن خور از شفق مه از افق تیر از فلک شمع از لگن چشم از نگه خال از فسون کان از ابرو پر ز شکن بنمای ای نار افرین باز حسمت خود را دل شادمان جان غرق در خاطر خوش و مجرد دارد حسد با کشت از ناز تو ای نازنین گر تو رخ عریان کنی از ناز در روی نافه ها روید چو صحرای ختن در سینه‌ات گر سجاد دهقان جنت داس گیرد از بلا صد گلستان گل چو صحن جنت اندر آئین آوری خورشید آسا دهر را زان کین گر کشاید حلقه جعد تو جانا چین در چین لیلی و شیرین و عذرا هر سه گردد خوشه چین