Page 58

۵۳ خرامان تا گذشت از ناز شوخ طره بر دوشم ز یک ایما نگاهش ربود صبر و طاقت از هوشم بکویش چون رسی پیک صبا از بی قراریها بلال حسن لعلش را غلام حلقه در گوشم ز شب تا روز از یاد خیال شوخ طنازی چوماہ انور سر تا پا سراپایم سازه اغوشم سبکبار نباشد هیچو من در عرصه عالم ز دوش خاطر اهل جهان از بس فراموشم بسمعم میرسد آواز قدسی تا فگندم ز موج پان زاهد خود بین نیستی پذیر کوشم من آن انگور تاک عشقم افلاطون چمی داند ز موج می حباب می شود خم بهر کجا جوشم کنون بریاور غم رحمتا گر تو تا گردم ز فرط تیره بختی های خود چون سرمه خاموشم غزلی که تمام حروفش نقطه دار میاید بشفقت شبی بخش بنشین زینت بخش زیب جبین من بشفقش جبین ببین بغضب بت چین تیغ سنت حسن حسین ز تب سینه نبض خویش تن نشفقت شبی ظن و یقین بغضب تیغ شست و خیر شبی پیش حرمت نشین پیچ و چین