Page 51

۴۶ ایکه ربوده زکف صبر من و قرارم عشق تو از دل حزین محو نکرد در نسیم گریه من ز دوریت آبشر فشانم لاله نشان عشق را گرچه بسینه پرورم سوی چمن نمیروم دیدن سنبل و سمن ایکه در آب و تشم میتپویم شهری میتپم میکنم فغان گریه زار زار هم گرز جفا و جور من خاک شود غبارم آتشی افگنم بکل شعله زنم بخار هم ای زتو داغها بدل بر جگر فگار هم هست ذو زلف روی تو باغ من بهار هم آتش و آه من ببین مدتی شرر بار هم رحمت خسته بخت روز و شب ایشان کلفت دهر میکشد محنت روزگار هم دارد فلک بمن ستم در روزگار هم چشم سیاه مست تو برغمزه و اد از یاد سروقامتت رخساره گلت رعنا گلی که گفت کزین دهر بی ثبات دور از شب وصال تو چون شمع تا سحر تا کی کشم جفا ز جهان زار و نزار هم صبرم زکف ربوده نگار قرار هم دارم فغان چو قمری و صوت هزار هم سود نیافتم خزان و بهار هم دارم بسینه آتش چشم اشکبار هم [ILL]