Page 37

۳۴ ایشیخ کنون دام مرنج در برد با در ریختن خون که کوه رزه ما افروخته رو تو چو خورشید جهانتاب در بزم که در بسیج تو ساغر زده با در سینه مرا دلمطپد از شوق چوبیمار جانا بمیان دشنه خنجر زده با در طرف کله نیست ترا لاله احمر صد پاره دلی است که بر سر زده با رحمت تو بشیرینی گفتار عام چون طوطی خوش لهجه شکر ز دبا خط کشید و هست لیکن تازه گلزارش هنوز میتر اود شهد از لعل گهربارش هنوز از بلال خط اذانی گر بکوششن در بلند هست کافر همچنان گیسوی طرارش هنوز خط مغرولی بر خسار شکر دور انجم میکند ظلم و ستم چشم ستمگارش هنوز طی اگر شد دفتر دوران حس دلکشش هست طومار حساب خال خشارش هنوز گرچه مرآت جمالش شد زخط صاحب غبار میشود شیرین سخن طوطی ز گفتارش هنوز مور خط گر از سلیمان خش خاتم ربود میکند تسخیر عالم را زرقارش هنوز چون نباشد در دل رحمت محبتهای جذ میشود از خط دو بالا حوله و شش هنوز