Page 38

۳۳ حیرتی دارم ز نیرنگ گلستانش هنوز رشک جنت گشته نشگفته بهارش هنوز شهره آفاق کردیدست چون مبینی میتراود گرچه شیز لعل خندانش هنوز زهرزن نیست از سحر نگاه دلبری گرچه نبود رام ما آن چشم فتانش هنوز شهر اگر دست بسمل از اشارتهای آن محرم دل گرچه نبود تیغ مژگانش هنوز قمری جان ناله دارد از خیال قامتش گرنبالیدست سرو خوشخرامانش هنوز حکمت العین نگاهش میدهد در سن کمال گر ببر ننشاده یاران در دبستانش هنوز عاشقم رحمت بآنطفلی که صد دیوانه لغت همچو من افتاده در چاه زنخدانش هنوز میرود بیهوده در عالم زکف عمر عزیز ساقیا لطف نما در ساغرم صهبا ریز وقت کشتن شیون ارخواهی که عاشق نکنند تیغ مژگانرا نمای استین از سرتیز یار در بزم ست من بخت جگر کردم کباب ساقی گل چهره می شیشه در پیمانه ریز رشکم آید ایصبا از دیده نرگس بباغ خاک چشمانش بروی لطف جو غربال ریز دوست من دوش قبیبان میری خرام نابکی بر من نوای بیداد کرداریز