Machine transcription
۳۰
آتشستان چمن گل نیست ای بلبل شنو در نفس خصیان رقص میدان شرر دارد بها
نیست سنبل اینکه حسرت در گلستان دیده
آه حسرت چون تقع دایم در جگر دارد بها
پوفایهای دوران در نظر دارد بها زان چو ابر نو بهاران چشم تر دارد بها
عمرها شد اشک گلگون میچکد از دیده ام از شگفتی این گلستان کی خبر دارد بها
میرود زین باغ اما در خیال کاکلت آهی سرد سنے بل آسا در جگر دارد بها
میشود گه زرد گاهی سرخ گاهی سونی صد خجالت از حسنت ای پسر دارد بها
با گلشن گرنهی ایدوفون اندر کمین هر طرف از خار گل ضد نیشتر دارد بها
نیست شبنم انیکه می بینی تو بر هر سبزه اشکها دایما در چشم تر دارد بها
ساقی گردنم رویت التفات کن بیم همچو نرگس انکہ بر کف جام زر دارد بها
از خزان گردند ایام عمر بیوفا بین چو برگ بید میلرزد خدر دارد بها
در جوانی چون سحاب اشک ریزیم نیست
گریه بر موجها رت اندر شیروا در بها
طالبین
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
