Page 659

جلد چهارم ۶۵۰ کتاب دعوی رحمهم الله تعالى افتى بان الدار تجعل في يد مدعى الاجارة كذا فی الظهیریة (عالمگیری) بر سید شیخ الاسلام امام جلال ظهیرالدین مرغینانی رح از حکم دو مریم دعوی میکردند در سرائی یکی ایشان دعوی میکرد که این سرای ملک منست و در دست من شکرت ایشان دعوی میکرد که این سرای در دست من است ومن بهترم بآن از دیگری زیرا این سرائی باجاره بود در دست من از جانب فلان به تحقیق آن فلان مرده استامین سرائی در دست من بمال اجاره بندست پس در جواب گفت شیخ مذکور که گردانیده میشود این سرائی در دست هر دوی ایشان و بعض مشائخ زمانه اور فتوی کرده است که آنسرائی گردانیده میشود در دست مدعی اجاره همچنین ذکر شده است در کتاب ظهیر یه کتاب الاقضية اذا تنازع رجلان في دار كل واحد منهما يدعى انها في يديه فاقام احدهما بينة انهم رأوادوا به وغلمانه يدخلونها ويخرجون منها فالقاضى لا يقضى باليد للذي شهد الشهود بما وصفناله حتى يقولوا كانوا سكانا فيها فاذا قالوا ذلك قضيت بانها في يد صاحب الغلمان والدواب كذا فى المحيط (عالمگیری) در کتاب اقضیه آورده است که اگر دعوی کردند دو مردی در سرائی و هر کدام ایشان دعوی می نمود که بدرستی آن سرای در دست من است پس گذرانید یکی ایشان گواها نرا باینکه ما دیده ایم چهار پایان و غلامان او را که می در آمدند در ان و می برآمدند از آن پس قاضی حکم نکند بذوالیدی برای آنکس که گذرانیده است گواها نز ابآن وجهی که بیان آنرا کردیم تا که بگویند که آن چهار پایان و غلامان او سکونی کننده گان بودند در آن پس وقتی که گواهش گفتند این بیانرا حکم میکنم باین که اسبی در دست صاحب غلامان وصاحب چهار پا یا نست همچنین ذکر شده است در کتاب محیط