Page 622

جلد چهارم ۶۱۳ کتاب دعوی واذا كان فى يدي رجل حمام او دجاجة او طير مما يفرخ اقام رجل البينة انه له فرخ فى ملكه واقام صاحب اليد البينة على مثل ذلك قضى به لصاحب اليد ولو ادعى لبنا فى يد رجل انها ارضه في ملكه فاقام عليه البينة واقام صاحب اليد بينة على مثل ذلك قضى به للخارج خزانة المفتين و وقتیکه در دست مردی کبوتری و یا ماکیانی بود و یا مرغ صحرائی بود از ان مرغانیکه چوزه می آرند و گذرانید مرد دیگر شاهد انرا که بدرستی آن مرغ از نست زاده شده است در ملک من و ذو الید شاهدان گذرانید بمانند او حکم کرده میشود بآن مرغ برای ذوالید و اگر دعوی نمود خشت خام را که در دست دیگر مرد بود که بدرستی این خشت از نست زده ام آن را در ملک خود و شاهدان گذرانید بر او و ذوالید شاهدان گذرانید بمانند آن حکم کرده میشود بآن خشت برای خارج ولہ کان مکان اللبن أجر او جصا ونورة يقضى به لقضاء اليد (خزانة المفتين) واگر بجای خشت خام خشت پخته بود و یا گج یا آهک بود حکم کرده میشود بآن برای ذوالید ولو كان الدعوي جلد شاة اقام كل واحد منهما بينة أنه سلخة فى ملکہ قضی به لذی اليد (خزانة المفتين) و اگر دعوی در پوست گوسفند بود شاهدان گذرانید هر کدام از ذوالید و خارج که بدرستی کشیده ام این پوست در ملک خود حکم کرده میشود بآن برای ذوالید واذا كان قباء محشوا فى يدي رجل فاقام رجل البينة انه له قطعه حشاه وخاطه في ملكه واقام ذواليد بينة على مثل ذلك يقضى به للملك (خزانة المفتين) و اگر قباء پنبه دار در دست مردی بود پس شاهدان گذرانید مردی دیگر که بدرستی آن قبای نست بریده ام آنرا و بنیه دارنام در ان دوخته ام آنرا در ملک خود و ذوالید شاهدان گذرانید بمانند آن حکم کرده میشود بان برای مجامع ام