Page 564

جلد چهارم ۵۵۵ کتاب دعوی در حالیکه من مالک آن بودم و ذوالید منکر بود از دعوای هر دو گفته است امام ابو یوسف رح که دوکرد شود آنغلام بر آن دو مدعی بدو نصف میان ایشان و تاوان بدهد آن کسی که غلام درد اوست سهمی هر کدام ایشان نصف قیمت آنغلام را واذا كان العبد في يد رجل اقام رجلان عليه البينة احدهما بغصب والاخر بودیعة (هدايه) ولم يؤرخا اوا رخا على السواء ( برجندي ) فهو بينهما (هدايه) فان ارخا واحد هما اسبق فالسابق اولى وكذا اذا أرخ احدهما دون الاخر فالمؤرخ اولى وكذا اذا كان احد هما ذا يد فهو اولى اذا اقام البينة على لسبق ( برجندي ) و اگر غلام در دست مردی بود و گذار دو مرد دیگر بران ذوالید شاهدان را یکی غصب یکی بودیعت و تاریخ را بیان نکردند یا تاریخ ها را بیان کردند پس آنغلام میان هردو ی ایشان بدو نصف میشود و اگر تاریخ را بیان کردند و تاریخ یکی ایشان پیشتر بود پس صاحب تاریخ پیشتر بهتر ست بآن غلام و همچنین اگر تاریخ را یکی ایشان بیان کردند دیگر ایشان پس آن تاریخ گوینده بهترست بآن و همچنین اگر یکی ایشان ذوالید بود پس وی بهترست بآن وقتی که آن دیگر شاهدان بگذراند بسبق تاریخ رجلان اقاما البينة على عبد في يد رجل يدعى كل واحد انه اود فاقر لاحدهما فلا يخلو اما ان اقر بعد ما اقام البينة او قبل اقامتها البيئة او بعد ما اقام كل واحد شاهد الواحدا او بعد اقام احدم شاهدين فان اقر بعد السماع قبل القضاء بالبينة دفع اليه وان عدلت البينتان فهو بينها و لا تبطل بينة المقر له واما اذا اقر لاحدا قبل اقام البينة ثما قاما البيئة يقضى لغير المقر له واما اذا اقام كل واحد فایده درینکه غلامی در دست وی بود دو مدعی گواهان براو گذرانیدند یکی بر غصب کردن وا لید و دیگر بو دلیعت نزد او فایده درینکه هر کدام از دو مرد گواها گذرانیدند بغلا میکه در دست دیگری بود که ودیعت نهاده ام مرد آنرا و آن والید برای یکی ایشان اقرار کرد