Page 563

جلد چهارم ۵۵۳ کتاب دعوی فتاوی عالمگیری) واگر بیان کرد تاریخ را یکی از دو مدعی در قبض کردن نه دیگر ایشان حالا آنکه سرای در دست فروشنده بود حکم کرده می شود برای صاحب تاریخ و اگر آنسرای در دست آن کسی بود که بیان تاریخ را نکرده پس وی بهتر است با آن هذا کله اذا کان العبد فی ید المدعی علیه فاما اذا کان العبد فی ید المدعیین والدار فی ید المدعی علیه و الباقی بحاله فالدار و العبد بینهما نصفان فان امضیا العقد فالدار بینهما وان اختارا فسخ العقد کان العبد بینهما نصفین و لا یغرم المدعی علیه قيمة العبد بينهما كذا فى المحيط (عالمكيرى) و این حکمهای گذشته همه زان بود که غلام در دست مدعی علیه باشد پس اگر آنغلام در دست هر دو مدعی بود و سرای در دست مدعی علیه بود و باقی مسئله بحال خود بود پس آن سراسی و آنغلام در بین هر دو مدعی نصف نصف می شود و هر دو ی ایشانرا اختیار داده شده است در حصه ایشان پس اگرچه اگر دو حصہ آنسرای میان ایشان هم نصف می شود و اگر اختیار کردند فسخ آن عقد را میشو د انعلام فایده در بین غلامی در دست هردو میان آنها بد وانصاف و ان مدرکی علیه قیمت اغلام را دربین هر دو می نمی کشد که محیط قاضیخان و مدعی دعوی میکند یکی شاین و اذا قاما على البينة انه باعه من الذی فی یدیه بالف نقد میگفت که هزار درم بر فلان همرواه ولا بن اخرین انه باعه من رجل آخرین اننه باعه من الذی فروخته ام و دیگر شان دعوی میکرد كه بر سراوم ديكه خنزير بود فی یدیه بالف درهم و خنزیر وهو ینکر ذلک فی یدیه ینکر دعواهما قال ابو یوسف فروخته ام يقضى بالعدليين شيرى وان في يدى لك الاول حق نصف قتہ قاضیخاں) غلامی در دن مردی بود و هردوی کیراتان گذرانید که این غام را فروخته ام بزید و الی بهزار درم و باطل الخو در انکا میر یک غلام دوم دو دیگر کوانان گذراند که فروخته ام بنی لام ابر و الی هزار درم میکنی انجلابیم