Page 48

جلد چهارم ۴۳ کتاب دعوی طلب نکرد پس قاضی نکند وكذا المرأة اذا ادعت فساد النکاح واقامت البيئة وسألت الحيلولة وكذ لك رجلا دعى امة في يد رجل و قال بعتها من الذي في يديه بيعا فاسدا و قال المدعى عليه شتريتها منه شراء جائزا فهو بمنزلة ما لوادعت المرأة فساد النكاح (قاضیخان) و همچنین حیلوله کند وقتیکه زن دعوی کرد فساد نکاح را بر شوهر خود و گذرانید گواهانرا و خواست از قاضی حیلوله کردن را میان خود و شوهر او در مدت پرسیدن قاضی از حال گواهان و همچنین اگر مردی دعوی نمود کنیز یرا که در دست مردی بود و گفت که فروخته ام این کنیز را بدو الیه به بیع فاسد و گفت مدعی علیه که خریده ام این کنیز را از مدعی بخریدن صحیح پس این حکم مانند حکمی است که زن دعوی کند فساد نکاح را یعنی اگر خواست مدعی از قاضی حیلوله کردن را میان کنیز و خرنده حیلوله کند قاضی میان ایشان و اگر نخواست حیلوله نکند وان كان الدعوى في غير الفرج واقام المدعي بينة فانه يا خذ كفيلا من المدعى عليه بنفسه وبالمدعى به ووكيلا بالخصومة ولا يحتاج الى التعديل و الحيلولة الا ان يكون المدعى شيئا يخاف تعييبه واتلافه (قاضيخان) و اگر دعوی در غیر فرج باشد و بگذراند مدعی گواهان پس بدرستیکه بگیرد قاضی کفیلی مدعی از مدعی علیه ضامن سر و ضامن به مدعا به و بگیرد وکیلی را بگفتگو کردن و محتاج نمیشود قاضی بگذاشتن مال مدعا بدست مرد عادل و حیلوله کردن آن مگر محتاج میشود قاضی وقتیکه مال مدعا چیزی باشد که بران ترس عیب کردن یا تلف کردن باشد پس این وقت محتاج است قاضی بحیلوله کردن و نهادن آن بدست عادل ولو كانت الجارية