Page 47

جلد چهارم ۴۲ کتاب دعوی و اگر گذرانید مدعی یک گواه عادل را یا گذرانید دو زن مستوره حال را اگر بود این گواهی در باب فرج با حیلوته که گواهی داده باشند بکنیزی که این کنیز مرین مرد راست حیلوته کرده شود میان این کنیز و مدعی علیه و بنهاده شود بدست مرد عادل و همچنین اگر دعوی نمود کنیزی که من از ادم در اصل یا مرا مولی من ازاد نموده یا گواهی دادند بطلاق بائن یا طلاق ثلاثه حیلوته کرده شود میان زن و شوهر آن حیلوته کردن بنحو این ست که قاضی زن امینه عادله را در میان ایشان مقرر نماید و بیرون کرده شود زن از خانه شوهر او و حائل کردن پس اگر واقع شد حیلوته میان کنیز و مدعی علیه و عادل نشدند گواهان مدعی و گفت مدعی که مرا گواهان دیگر حاضر هستند گفته اند فقها رحمهم الله تعالی که دور کرده نشود آن حیلوته و گرفته نشود کنیز از دست عادل تا با خیر مجلس قضاء و بعض فقها رحمهم الله تعالی گفته اند که مهلت داده شود مدعی را چند روزی چنانچه اگر قاتل دعوای عفو نمود و گفت که گواهان حاضر دارم پس بدرستی که مهلت داده میشود این قاتل را چند روزی غیر از روز مجلس قضاء از روی استحسان و لـو ادعى رجـل نـكـاح امـرأة و هي في يد غيره فاقام المدعي البينة فان سأل المدعي الحيلولة أو التعديل في مدة مسألته عن الشهود فعـل الـقـاضي ذ لك و الا فـلا ( قاضيخان ) و اگر مردی دعوی کرد نکاح زنی را که آن زن در دست مردی دیگری بود پس گذرانید مدعی گواها نرا پس اگر مدعی خواست از قاضی حیلوته کردن را میان آن زن و ذو الید و یا طلب کرد بنهادن او را بدست مرد عادل در مدت پرسیدن قاضی از حال گواهان بکند قاضی آن کار را وگر