Page 473

جلد چهارم ۴۶۸ کتاب دعوی فایده اختلاف یکی از زن شوهر مرده با ورثه زنده یا اختلاف ورثه ایشان وان مات احدهما واختلف الحی و ورثة المیت فهذا وما اذا اختلف الزوجان فی حیوتهما سواء و ان ماتاجمیعا واختلف ورثتهما فی قدر المسمی فالقول قول ورثة الزوج قل او کثر وان وقع الاختلاف فی اصل التسمیة بین ورثتهما کان القول قول منکر التسمیة ویقضی لها بمهر المثل وعلیه الفتوی (خزانة المفتین) واگر مرده بود یکی از زن وشوهر واختلاف کرد زنده ایشان با ورثه آن مرده پس حکم این اختلاف و حکم آن چنان که در وقت زندگی هردو باشد برابرست واگر هردو مرده بودند ووارثان ایشان باهم اختلاف کردند در اندازه مهر یکه نامیده شده بود در وقت نکاح پس معتبر قول ورثه شوهرست خواه کم باشد قدر مسمی خواه بسیار واگر واقع شد اختلاف در اصل نامیدن مهرکه یکی ایشان گفت که مهر نامیده شده بود ودیگری منکر بود ازان پس معتبر قول منکرست و حکم کرده می شود برای زن بهر مثل وبرهمین قول فتوی است اذا مات الزوجان وقد سمی لها مهر واثبت ذلک بالبینة او بتصادق الورثة فلورثتها ان یاخذ واذلک من میراث الزوج هذا اذا علم ان الزوج مات اولا اوعلم انهما ماتا معا اولم تعلم الاولیة واما اذاعلم انهامات اولا فیسقط منه نصیب الزوج (فتح القدیر) وقتی که زن و شوهر مردند وحد اینکه مهر نامیده شده بود برای زن در وقت نکاح وثابت کرده شد آن مهرنامی بگواهان یا بیکبار دیگر راستگوکردن وارثان هردو پس وارثان زنرا رسد که گیرند آنمهر را از میراث شوهر و این حکم وقتی است که مردن شوهر معلوم باشد که پیش از مردن زن بود یامعلوم باشدکه هردو بیک وقت مرده اند یا اول بودن مرگ هیچ یکی معلوم نباشد اما وقتیکه معلوم