Page 474

جلد چهارم ۴۶۹ کتاب دعوی معلوم باشد که زن اول مرده ست پس ساقط می شود از انحصہ شوهرش امراة ادعت على زوج بعد موته ان لها عليه الف درهم من مهرها فالقول قولها الى عام مهر مثلها عقيدة (عالمگیری) زنی دعوی کرد بر شوهر خود بعد از مردن اوکه مرا بر شو هرم هزار درم رست درمر پس معتبر قول اوست تا تمام مهر مثل او نزد امام ابو حنیفه رح و از این می بویند و در یتیمی مقبوله البی شائنه كان لها التوب لا غير قاضیخان و اگر بنکاح گرفت بنسراجی به معلوم و قیمتش ده درم بود بعد از تغیر یافت نرخ تا که بهشت درم رسید در نیصورت آنرزاهمان جامه ست بخشی دیگری ولویات قيمة الثوب يوم العقد ثمانية وازداد السعر وصارت قيمته عشرة فلها ثوب و در همان (قاضیخان) و اگر قیمت جامه در روز عقد نکاح هشت درم بود و زیاده شد نرخ و قیمت آن ده درم گردید در منصورت آنزین روست انجامه و دو درم ولوكانت قيمة الثوب مائة فانتقصت قيمتة قبل التسليم وصارت خمسة خيرت المرأة ان شاءت احدت الثوب بقضاو ان شاءت اخذت قيمته بوق العقد اقاضیخانا و اگر قیمت جامه در روز عقد صدد رحم بو باز ناقص شد قیمتش پیش از سپردن و نجده دم گردید در نیصورت آن زنرا اختیار است و اگر میخوا بگیرد آنجامه را در حالیکه قیمتش ناقص ست و اگر میخواهد بگیرد قیمت روز عقد آنرا ولو قالت المرأة تزوجتني على عبدك هذا وقال الرجل تزوجتك على امتی هذه هولى المرآن واذا حاتها فالبيئة بينة المأة وتعتق الامة على الزوج باقرارة قاضيخان و اگر زن گفت که بنکاح گرفته ماراتن عام خود و گفت مرد که بنکاح گرفته ام تارا باین کنیز خود و حال آنکہ کنیز را در انروز روزی بود که اما کنی این پس معتبر گواهان زنت و آزاد میشود ان کنیز برشوهر بسبب اقرار او ولوا قام الزوج البيئة انه تزوجها بالف درهم واقامت المرأة بيئة انه تزوجها بمائة دينا رق اقام ابوالمرأة وهو عبد الزوج بينة انه تزوجها على رقبة