Page 472

جلد چهارم ۴۶۴ کتاب دعوی ولو قال تزوجتك على عبدى لاسود وقيمته الالف قدمات في يدك وقالت المرأة لابل تزوجتنى على عبدك الابيض وقيمته الفادرهم وقد مات في يدك فانه يحكم بمهر المثل ويتحالفان ان كان مهر المثل بين الدعويين (عالمكيرى) واگر شوهر گفت که ترا بنکاح گرفته ام بغلام سیاه خود و قیمت او یکہزار درم بود و مرده در دست من و زن گفت نه چنین ست بلکه بنکاح گرفته مرا بغلام سفید خود و قیمت او دو ہزار درم بود و مرده است در دست تو پس بدرستی که حکم کرده آینده می شود بمهر مثل و یکبا دیگر سوگند کنند اگر مهر مثل میان دعوای هر دو بود ولو تزوجها على ثو بعينه او عبد بعينه فهلك قبل التسليم اليها واختلفا في مقداره او صفته او تزوجها على ثوب بعينه او نقرة فضة بعينها او ابريق فضة بعينه فهلك قبل التسليم واختلفا في الذرعان او الوصف او الوزن ففي كل ما ذكرنا القول قول الزوج قبل الهلاك وكان القول قوله ايضا بعد الهلاك كذا فى المحيط (قاضیخان و عالمگیری) واگر بنکاح گرفت زنی را بیک خروار معین یا بغلام معلوماً باز هلاک شد پیش از سپردنش بزن و با هم اختلاف کردند در اندازه یا در صفت ان یا بنکاح گرفتش بجامه معین یا نفره معلوم بکوزه اگر نقره باز هلاک شد و با هم اختلاف کردند درگزنایا در صفت آن یا در وزن آن پس در همه آنچه ذکر کردیم معتبر قول شوهرست پیش از هلاک و نیز معتبر قول اوست بعد از هلاک همچنان است در کتاب محیط ولو اختلفا في الوصف وفي القدر جميعا فالقول للزوج في الوصف والقول للمرأة في القدر الى اتمام مهر مثلها (عالمگیری) و اگر با هم اختلاف کردند در وصف در اندازه مهر مرد و بستان قول شوهر است در صفت آن و قول زو معتبرست در اندازه آن تا تمام مهر مثل او -