Page 443

جلد چهارم ۴۳۸ کتاب دعوی امراته الا اذا اقام الاخ بينة انه تزوجها قبل هذا ( فصول عمادی) و اگر هر دو گواهان تاریخ نگفتند یا گفتند یک تاریخ را پس کسی که تزکیه شاهدانش کرده شده بهتر است و اگر هر دو شاهدان تزکیه کرده شدند درینصورت از زن پرسیده شود که اگر اقرار نکاح بچیکی نکرد جدائی شود میان مردان و میان زن و اگر آنزن اقرار کرد برای یکی از ایشان که بدستی وی بنکاح گرفته مرا پیش از اندیگر پس آنزن زن اوست مگر وقتیکه آن دیگری بگذراند که من بنکاح گرفته بودم او را پیش از این ولوا قاما البينة فات احدهما فاقرت المرأة بنكاح الميت صح اقرارها و يقضى لها بالمهر والميراث وكذا لوا قاما البينة على النكاح والدخول فاقرت المرأة لاحدهما انه دخل بها اولا فهو اولى وان لم تقر فرق بينها وبينها وكان على كل واحد عنها بالدخول الاقل من المسمى ومن مهرالمثل (قاضیخان) و عالمگیری) و اگر هر دو مرد گواهان گذرانیدند و یکی از ایشان مرد و اقرار کرد زن بنکاح مردہ صحیح است اقرار او و حکم کرده شود برای آنزن بمهر و میراث و همچنین که هر دو گواهان گذرانیدند بر نکاح و جماع پس اقرار کرد آنزن برای یکی از ایشان که او جماع کرده است بمن در اول پس گواهان او بهترست و اگر اقرار نکرد جدائی کرده شود میان آنزن و میان ایشان و بر هر یکی از ایشان بسبب جماع کردن کمتر از مهر نامیده شده و از مهر مثل است و هذا كله اذا كان التنازع حال حيوة المرأة واما اذا كان بعد وفاتها فهو على وجهه ولاتق فيه الاقرار واليدفان ارخا و تاريخ احدهما اسبق يقضى بالنكاح والميراث له ويجب عليه تمام المهر وان لم يؤرخا او ارخا على السواء فایده یکی از دو مرد مدعی بمیرد و زنی اقرار کند بنکاح آنمردہ فایده در اینکه آنزن بمیرد و هردو مرد زنده باشند فانه يقضى