Page 43

جلد چهارم ۳۸ کتاب دعوی منه كفيلا بالعين المدعاة لان القاضي لا يتمكن من القضاء الا بحضرة المدعى عليه وحضرة العين ويجوز ان يكون الكفيل والوكيل واحدا وانما يفعل القاضي ذلك عند طلب الخصم (قاضيخان) اگر مدعی علیه او را ضامن سردا دیشاید مر قاضی را که نیز بگیرد از او وکیل به گفتگو کردن برای اینکه اگر غائب شود مدعی علیه قاضی را قدرت حکم کردن باشد در آنجا وکیل و نیز بگیرد از مدعی علیه ضامن حاضر نمودن مال مدعا را زیرا که قاضی حکم کرده نمیتواند مگر بحضور مدعی علیه وحضور مال مدعا و رواست که ضامن وکیل یک شخص باشد و به تحقیق بگیرد قاضی ضامن وکیل را از او وقتیکه طلب کند فان ابی ان یعطی كفيلا بنفسه امر المدعى ان يلازمه اناء الليل واطراف النهار اما بنفسه او بغيره وهذا اذا اقام المدعى البينة فاما اذا ادعى ولم يقم البينة وطلب من القاضي تكفيله فهو على وجهين ان قال بينتي غائبة لا يكفله وان قال حضور في المصر في الاستحسان يكفله الى المجلس الثاني (قاضيخان) پس اگر منع آورد مدعی علیه از دادن ضامن سربفرماید قاضی مدعی را که لازم باشد با مدعی علیه در اوقات شب و روز خواه خود مدعی باشد یا غیر اولاین حکم در آنوقت است که گذرانیده باشد مدعی گواهان خود را اما وقتیکه دعوی نموده باشد و گواهان خود را نگذرانیده باشد و طلب نماید از قاضی که ضامن بگیرد از مدعی علیه پس این بدو وجه است اگر گفته بود مدعی که گواهان من حاضر در شهر نیستند ضامن نگیرد قاضی از مدعی علیه و اگر گفته بود که گواهان من حاضر هستند در شهر باستحسان