Page image — the source of record
Machine transcription
جلد چهارم
۴۶
کتاب دعوی
در استحسان ضامن بگیرد قاضی تا مجلس دوم وكذا لو اقام المدعي شاهدا
واحدا فانه يأخذ منه كفيلا بنفسه وبالعين المدعاة ووكيلاً
بالخصومة وكفيلاً بنفس الوكيل فان اعطاه الوكيا
دون الكفيل او الكفيل دون الوكيل لا يقبل القاضي ذلك
منه الا ان يرضى به الخصم ولو كان المدعى به نقلياً
فقال المدعي لا ارضى بالكفيل بالنفس وبالكفيل بالعين
وطلب من القاضي ان يضعه على يدي عادل ان كان
المدعى عليه عدلاً لا يخشى عليه تغييب العين لا يجيبه القاضي الي
ذلك وان كان فاسقاً يخشى عليه يجيبه القاضي الى ذلك (قاضيخان)
و همچنین محکم است اگر گذرانید مدعی یک گواه را پس بدرستی که بگیرد قاضی از و
ضامن سر و مال مدعا و نیز بگیرد از او وکیلی به گفتگو کردن و بگیرد ضامن سر از وکیل
و اگر مدعی علیه وکیل میداد و ضامن نمیداد و یا ضامن میداد و وکیل نمیداد قبول نکند
قاضی این را از او مگر قبول کند این را اگر راضی بود مدعی و اگر مال مدعا منقولی
بود پس گفت مدعی که راضی نیستم بگرفتن ضامن سر وضامن مال از مدعی علیه وطلب
کرد از قاضی که بگذارد آن مال مدعا را بدست شخص عادل اگر مدعی علیه عادل
بود که از و خوف غائب نمودن مال نمیشد قبول نکند قاضی خواهش مدعی را
و اگر مدعی علیه شخص فاسق بود که از و خوف غائب نمودن آن مال مدعایی شد
قبول نماید قاضی خواهش مدعی را یعنی بگذارد آن مال منقولی را بدست شخص
عادل وان كان المدعى به عقارا وطلب من القاضي ان يضعه
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.