Page 376

جلد چهارم ٣٧١ کتاب دعوی که در دست مرد دیگر بود که میراث مانده است بآن از پدرم پسر صلح کرد در برچیزی بعد از ان مدعی علیه گواهان گذرانید که من خریده ام این سرایرا از پدر اینمدعی در حال زنده گی او یا گواهان گذرانید که من خریده ام آنرا از فلان و فلان خریده بود از پدر اینمدعی قبول کرده نمی شود این گواهانش همچنین مذکور است در کتاب ذخیره رجل ادعى على رجل ان لفلان بن فلان عندك كذا وكذا وانه صبى وجعل القاضى فلانا بن فلان وصيا لهذا الصبى وهذا الصبى فى ولاية هذا القاضى ثم ان فلان بن فلان وكلنى بقبض مال الصغير هذا منك وذلك كذا وكذا وقضى القا بوكالة المدعى بشرائطه وقبض المدعى المال ثمان هذا المدعى على بعد ذلك يوما ادعى على هذا الوكيل ان هذا الصبى فلان بن فلان قد ادرك ووكلنى بقبض ماله منك ايها الوكيل عن الوصى فقال الوكيل عن الوصى بعثت المال الى الوصى هل يصدق فقد قيل لا يصدق كذافى المحيط (عالمكيري) مردی دعوی کرد بر مرد دیگر که فلان بسر فلان را نزد تو اینقدر و اینقدر مال است و او کودک است و قاضی فلان پسر فلانرا و صی گریان است برای آن کودک و آن کودک در ولایت القاضی است بعد از ان آلوصی مرا وکیل گردانیده است بقبض کردن مال آن صغیر از تو و آنمال این قدر و این قدرست و قاضی حکم کرد بوکالت مدعی بشرطهای وکالت و قبض کرد مدعی مال را بعد از آنمده علیه بعد از یکروز دعوی کرد بر ان وکیل که آن صغیر که فلان بن فلان است بالغ شده و وکیل گردانیده مرابقبض کردن مال خود از توکه وکیل هستی از طرف وصی او پس گفت وکیل وصی که من فرستاده ام آنمال رابا لوصی آیا راستگو کرده می شود انوکیل قائده وکیل وصی گفت که مال را بوصی فرستادم