Page 377

جلد چهارم ۳۷۳ کتاب دعوی فایده در دفع گفت که حکم قاضی برای مستحق باطل واقع شده یانه گفته است بعض مشایخ رحمه الله که برت میگردد نمیشود همچنین ذکر کرده شته است در کتاب محیط حانوت استحق من يد رجل بالبينة ورجع المستحق عليه على بائعه بثمنه لبينة فاقام بائعه بينة بحضرته وبحضرة المستحق ان المستحق اقران هذا الحانوت كان ملك ابي مات وتركه ميراثا لي ولا وارث له غيري وان ابي قال في حيوته وصحته ان جميع الحانوت ملكي بسبب صحيح وانه في يد لا بحكم الاجارة لاملك له فيه وقد كنت صدقته في هذا الاقرار ثم بعته بعد ذلك من المستحق عليه هذا وان قضاء القاضي للمستحق وقع باطلا فهذا دفع صحيح ولو ان البائع لم يقل وانما قال ان المستحق قد كان قال قبل دعوى الحانوت ان الحانوت التي في يد فلان ملك فلان بن فلان والان يدعى الحانوت لنفسه وهذا تناقض فهذا دفع لدعوى المدعى كذا فى الذخيرة ( عالمكيري) دکانی باستحقاق برده شد از دست مردی بگذشتن شاهدان و آن مرد که دعوای استحقاق بر او شد رجوع کرد بر فروشنده دکان به بهای آن بگواهان پس فروشنده بحضور این مرد و بحضور مستحق گواهان گذرانید که مستحق اقرار کرده بود باینکه بدرستی ایند کان ملک پدر من است و مُرده است پدر من و گذاشته است آنرا میراث برای من و دیگر وارث غیر از من ندارد و بدرستی که پدر من گفته بود در حال زندگی و تندرستی خود که همه ایند کان ملک من است بسبب صحیح و در دست این کس که حالا مستحق علیه است بحکم اجاره است ملک او نیست در ان دکان و تحقیق راستگوی کرده بود او را درین قرارش بعد از ان فروختم آنرا باین مردی که دعوای استحقاق بر او شده و بدرستی که حکم قاضی برای مستحق باطل واقع شده است پس ایند فع او صحیح میشود و اگر فروشنده این چنین نگفت بلکه گفت که مستحق پیش از دعوای دکان