Page 83

جلد دوم ۷۸ کتاب الشهادة فایده در شاہد بفروختن بداد و ستد فروشنده و خرنده واقع شده باد شاہد بگوید که خرنده مبادا در اعمال از او بستاند شخصی نیست که دو شاهد شاہدی بدہند بر اینکہ میدانیم مراین شخص مالی غیر از جامه هاش در روز او رجل جاء الى رجل فسامه ثوبا ودفع الى البايع دراهمه واخذ ثوبا وافترقا من غير ان يعقد ابيعابلسانهما جاز ذلك فان وقعت الخصو بينهما بعد ذلك ومست الحاجة الى الشهادة قالو اينبغ للشاهدين ان يشهد انه دفع الدرام وقبض منه الثوب ولا يشهدان على البيع الا اذا كان بينهما مقدمات يعلم الشهودان الاخذ والاعطاء كان على وجه البيع والقاضي الذى وقعت عنده الخصو يعتقدجواز البيع بالتعاطى (قاضیخان) مردی آمد نزد مرد دیگر سر قصد کرد خریدن جامه را از و و داد بفروشنده درمها را و گرفت جامه از و و با هم جدا شدند بغیر آنکه عقد فروختن را کنند بزبان خودروا است این فروختن را پس اگر واقع شد دعو میان ایشان بعد ازین فروختن حاجت افتاد بشاہدی گفته اند مشایخ رحمهم الله تعاکیباید آن دو شاہد را که شاہدی بدہند باین طریق که بدستنی این شخص در مہا را داد با و و قبض کرد از ا وجامه را و شاہدی نہ بیند بفروختن مگر شاہدی بدهند بفروختن و قتیکه میان آن دو مردنشانها و علامها بوده باشد که شاهدان میدانستند از ان نشانها که گرفتن جامه و دادن درم بطر فروختن بود و آن قاضی که واقع شده بود آن دعوی نزد ا و اعتقاد داشت روا بودن فروختن را بداد وستد بدون ایجاب و قبول شهدا که این مدعا ملک این مدعی است و لم یقولا در دست این مدعی علیه بناحق است فا لصحيح انه لوطلب المدعى الحكم بالملك تقبل هذه البينة ولو طلب التسليم لا يحكم بها ما لم يقولا در دست این بنا حق ا فایده شهادت بر اینکه این ملک مدعیست ونه گفتند که بدست مدعی علیه بناحق است علامه الرحمن عمر محمد فقیر محمد غلام ولد محمد سرور