Page 557

جلد دوم ۵۵ كتاب الشهادة که بدرستی این مرد اول مولای او و وارث اوست امروز و حال آنکه تحقیق مکاری شد دروغ ایشان پس تاوانده می شوند بخلاف مسألة الشهادة بالنكاح فان اذا شهدا انه مات وهي امرأته لان قولهامات وهي امرأته زيادة غير محتاد إليها فأنهما لو قالا كانت امرأته فان القاضي يقضي لها بالميراث فصار وجود هذه الزيادة والعدم بمنزلة ولو انعدمت هذه الزيادة لكان لا يجب عليها شيء لانهما شهدا بنکاح کان و لم يظهر كذبهما في ذلك و مالا بخلاف از مساله شاهدی بنکاح پس بدرستی دو شاهد وقتی که گواهی بدهند که بدرستی فلان مرده و این زن مدعیه زن اوست زیرا که این قول شاهد ان که این زن مدعیه زن اوست افزو دگی ست که جات بآبان نیست زیرا که اگر آند و شاهد می گفتند که زن او بود پس بدرستی که قاضی حکم می کرد برای آن زن بمیراث آن مرد پس وجود این افرو دگی و نابودن آن بیک مرتبه گردید و اگر این فزودگی نمی بود هر آئینه بر شاهدان چیزی واجب نمیشدار تاو زیرا که ایشان شاهدی داده می بودند بنکاحی پیشین بود و ظاهر نمی شد در وغ ایشان در ین شاری الباب الثالث في الرجوع عن الشهادة في بيع الشيء والشراء والهبة والرهن والعارية والوديعة والبضاعة والمضاربة والشركة والاجارة والوكالة والشفعة والميراث باب سوم ثابت است در بیان رجوع کردن از شاهدی در فروختن چیزی و خریدن و بخشیدن و گرو کردن و ودیعت و عاریت و بضاعت و مضارت و شرکت و اجاره و وکالت و شقعه میراث و انشد ابيع شي بمثل القيمة او اكثر ثم رجعالم يضمار وان كان با قل من القيمة ضمنا النقط أو لا فرق بين ان يكون البيع بانا او فيه خيار للبائع زهديم ملا عبدالکریم ملا محمود کرم پیشین بمعنی مقدم بر مرگ مرده است واگر