Page 444

جلد دوم ۴۴۱ کتاب الشهادة برای مدعی اگر چه گواهی ندادند که بدرستی میراث گذاشته است پدر او آن سرائی را برای او و همچنین وقتیکه گواهی دادند شاهدان که بدرستی آن سرای در دست پدر مدعی بود تا زمانی که مرد یا گواهی دادند که آن سرای در دست پدر او در روز مردن او بود پس درین دو صورت قاضی قبول کند این گواهی را و حکم کند بآن سرای برای مدعی و همین حکم ظاهر روایت است و صحیح تر است همچنین ذکر شده است در کتاب ذخیره لو شهد وا ان اباه مات وهو ساكن فى هذه الدار تقبل کذا فی المحیط (عالمگیری) اگر گواهان گواهی دادند که بدرستی پدر مدعی مرد و حال آنکه او باشنده بود در این سرای قبول کرده میشود گواهی ایشان همچنین ذکر شده است در کتاب محيط ولو شهد وا ان اباه مات فى هذه الدار او شهد وا ان اباه كان فى هذه الدار حق مات او حتى مات فيها لا تقبل وكذا الوسهد وا ان اباه دخل بهذه الدار ومات لا تقبل كذا في فتاوى قاضيخان (عالمگیری) واگر گواهان گواهی دادند که بدرستی پدر مدعی مرده است در این سرای یا گواهی دادند که بدرستی پدر او در این سرای بود تا زمانی که مرد و یا تا اینکه مرد در این سرای قبول کرده نمیشود این گواهی و همچنین اگر گواهان او گواهی دادند که بدرستی پدر او در آمد در این سرای و مرد قبول کرده نمیشود گواهی ایشان همچنین ذکر شده است در فتاوای قاضیخان اذا شهد الشهودان اباه مات وهو لابس هذا القميص ا ولا بس هذا الخاتم تقبل هذه الشهادة كذا فى المحيط اطلق محمد رح فى الجواب فى الخاتم وحكى القاضي ابو الهيثم عن القضاة الثلاثة انهم كانوا يفصلون ويقولون ان شهد وا ان الخاتم كان فى خنصره او بنصره يوم الموت تقبل الشهادة وان شهد وا انه كان