Page 443

جلد دوم (۴۴۰) کتاب شهادة نسب او زیرا که امام محمد رح ذکر کرده است در کتاب که اگر کسی دعوی کرد که بدرستی برادر مرده ام از پدر و مادر او و گواهان گذرانید باین دعوای خود قبول میشود گواهی ایشان و شرط نکرده است امام محمد رح ذکر کردن پدر کلان را و گفته است شمس الائمه سرخسی رح که در برادر شرط نیست ذکر کردن پدر کلان و غیر پدر کلان ما اگر دعوی کرد که بدرستی پسر عمرده ام چاره نیست از ذکر کردن نام پدر و پدر کلان تا آنکه شناخت او حاصل شود اذا ادعى دارا في يد ............ انسان انهاله ورثها من ابيه وجاء بشهود شهدوا انها كانت لابيه الى ان مات وتركها ميراثا لا نعلم له وارثا غيره اوشهدوا انها كانت لابيه يوم الموت فالقاضى يقبل هذه الشهادة ويقضى بالدار للمدعى وان لم يشهدوا انه تركها ميراثا له وكذا اذا شهدوا انها كانت في يد ابيه الى ان مات اوشهدوا انها كانت في يد ابيه يوم الموت فالقاضى يقبل هذه الشهادة ويقضى بالدار للمدعى و هو ظاهر الرواية واصح هكذا في الذخيرة وعالمكيري وقتیکه کسی دعوی کرد سرایی را در دست مردی که بدرستی این سرای مراست میراث برده ام آنرا از پدر خود و آورد شاهدانرا که گواهی دادند که بدرستی این سرای مرپدر او را بود تا زمانی که مرد و میراث گذاشت آنرا برای این مدعی نمیدانیم آنمرده را وارثی بجز مدعی یا گواهی دادند آن گواهان باینکه بدرستی آن سرای مرپدر مدعی را در روز مردن او بود پس قاضی در هرد و صورت قبول کند این گواهی را و حکم کند بآن سرای