Page 25

۲۲ نی منم شحنه که آید عسس اینوقت بَدا که فلان جردو فلان دو فلان ج دبدَا نی منم حاکم و نی ضابط و نی شاه و وزیر کاز پی ملک بیایند مرا در در با نی که از نوکری شاه مرا بهره بود که پی خدمتم آیند بدر از سر کا نی از آن صوفی صافم که درین وقت میر از پی آب دعانذر بسیار و در کا الغرض غوص نمودم پی تفتیش که کیت اندر این وقت بدریک نگشتم اظها نرم نرم آخرش از جای شدم جانبی اندک اندک قدم آهسته نهادم بهوا بانک دادم که بدرکیت جواب آمددو چند تعویق کنی در بکشا هوش بدا بکشودم در و دیدم رخش ماه تمام نعمتی تازه شد از حضرت حقم ایشا ای فرو ریخته از زلف سیاهش ظلت هی تشق برزده از روی منیرش نوآ آنچنان محوشدم در رخ آن ماه مفت که بنشناختم از پا سرو سر از دیوا چشم بگشودم و گفتم که توئی مقصودن چشم مالیدم و گفتم که توئی ایدلدا چندچشم نعمت چندنشینم بفراق چند نالم بخیال تو جفاکار نگار چند در هجر تو از دیده ببارم سیلا چند در ذکر تو کردم بجهان خوار چو خا چند در فرقت تو مویه کنم شام وسحر چند در فکرت تو ناله کشم از دل زاا خون دل چند خورم لخت جگر چند مکی طشتک صبر من از بام نگون شد یکیا