Machine transcription
۲۶۴
دهن تنگ و سر گرد و ابرو فراخ رخی چون گل سرخ بر سبز شاخ
شکر خنده راست چون نیشکر لطیف و خوش و نغز و شیرین تر
بهر خنده کز لب بستی نمک داغ بستگان ریختی
ملک با او دلبستگی تمام داشت و با آنکه ایران دخت در حسن
و ملاحت فتنه جهان و در خوبی و لطافت آشوب زمان بود
شاه بزم افروز را با وی نوبت دادی ـ واز هر دو شب یک شب
در خانه وی بودی ـ ملک درین روز بفرمود تا بزم افروز را آواز
دادند ـ و تاج و جامه حاضر گردانیدند ـ و مثال داد که هر کدام
که ایران دخت اختیار کند آن دیگر حصه بزم افروز باشد ایران دخت
بزم افروز
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
