Page 131

۱۲۸ هم دوستان عذر پذیرند و هم طاعنان مجال وقیعت نمی یا بند قطعه حکیم گفت که تقدیر سابقت ولی بهیچ حال تو تدبیر را فرو مگذار اگر موافق حکم قضاست تدبیرت بکام دل شوی از کار خویش بر خوردار و گر مخالف آنر دایدت بیغدور کسیکه دارد از انوار عقل تنظه‍‍ار دیگر بباید دانست که ضایع ترین مالهای دنیا آنست که از ان انتفاعی نباشد و غافلترین ملوک انکه در حفظ ممالک و ضبط رعایا اهتمام نماید و لیئم ترین دوستان انکه در حال شدت و نکبت جانب دوست را فرو گذارد و نابکار ترین زنان انکه از شوی در مقام ستیزه و لجاج در اید و در تدبیرات خانگی و حفظ ناموس شوهر اهمال روا دارد و در بند پیرایش و آرایش خود و نمایش ان بدیگران بود و از مردان مردی که از سخن گفتن جاهل و از نشستن با او سایل ابا ننماید و از مشایخ آنکه بمواعظ خود عامل نباشد چنانکه گفته اند عالم نا پر هیز کار و پیر بی وقار مانند چراغیست که خود را میسوزد و بدیگران روشنی میدهد و کوریکه عصا کش کور دیگر شود و فاضلترین علما کسیست که علم خود را بعلم پنهان دارد و نادان ترین عوام کسیست که با علما در مقام معارضه باشد چنانچه شیخ سعدی رحمة الله علیه فرماید قطعه با علما در مجادله هرگز سود خود نمی بینم هر که با دانا تر از خود بحث کند تا بدانند که دانا است بدانند که نادانست