Page 31

نسخه اول بیان الواقع صفحه ۲۴ اگر بخوای خودم بار یک پیام جمعیت امر فض کن یکصد نفر باشیم باهم برویم و انچه راه داری قلاع ببرید از پنجه ابقو نسولکری الضا نمایند اعدال لدوله پسر رحیم رکن الدوله غایب شده است پیغام با یه تا من بروم انصاحب منصب مرد معقولی بود از مؤلف قول گرفت که شما بمراه او بروم ده نفر تکمه هشت و سایر ضروریرا مرخص که رفتند مؤلف بارک و منزل نواب والا اعدال لدوله رفت انوقت دانست که کرفتار تهمت سرقت قورخانه شده است و از انزمان خریدن تفنگ تازمان بروز سرقت قورخانه دو ماه تجاوز شده بود الحاصل تفصیل راهی باشند کتم که یک فرد من نیست کفشد باثبت شده و باید از عهده برائیه کفتم من با حه ثبوت ابغمائید کفشد سربازان تفنگها را دزدیده بشما اورده اند و خریده انباز دو سفر نیز نا شناس با هم مخصوصا تعلیم کرده بودند که بکویند فلان قدر تفنگ بشما داده ایم و شما فلان قدر پول باما داده اید غرضهات جناب شجاع الملک داماد مرحوم صد را عظام جایز نواب شجاع الدوله بجنایت شهر در مشهد هستند که ابه ابا ان سر باز طرف گفتگو شده بودم در این روزها هم جناب جلالتماب اجل میرزا محمد قلیخان شجاع الملک بکارگذاری خراسان معصور بنده فرشخص او متدین و مقدس و درستکاری بود از پخته هرجا بجز آب اعدال لدوله گفتم در ایجاب به دادن طلاع کارگذاری حق ندانم مطلبید ندارید و بنده هم جواب نخواهم داد این بود از طرف ایالت بکارگذاری رجوع کردند و فیل رجال اینمطلب بنا شد مدعیها که یکونر فرقه ما از خد ا بیخبر نشنه شهرت میده اند که فلانی بنچال فیکری و خود سر افتاده بود که کشه تفنگ و فشنگ از قورخانه دولت ببرند طوری این شهرا دارای اهمیت کنند که جنرال قونسول روس بکلی صرف نظر از سر شد و حما یت مؤلف کرده کان می نمود سرقت قورخانه تخصیص و ارف شده حتی کشیتر به را قطع نموده سخت جوانبدانه تبعه مؤلف چون مطمئن بصدقت خود بود عرضحال باولیاء دولت علیه ایران نمود آتابک اعظم حضر تا شرف میرزا علی اصغر خان و جناب شجاع الملک هم که هر اینچگاه ذیست جانبدار ی منظور میفرمود تا حکم انی از حضرت اتابک اعظم بنو آب غفر انمآب رکن الدوله رسید که باید متفرق مؤلف شوند و هم سبه مهملت قمیان در جائی دیگر است شش تفنگ و دو هزار شنگ بروز کند و سلطان مزبور که بانی سرقت قورخانه شده بود دستگیر نموده و سلب انگارند بعد از این قضیه مؤلف عزم حرکت بطرف طهران نمود و مصم بر فمن بکابیک درد عثمانی شده بود چرا که بسیاب از اهالی افغانستان بدربار اعلحضرت پادشاه ایران بسته هر کدام بطریقی محترمی تضیع اوقات رجال آن دولت شده و بعضی هم بکید و خلاف کاری شتم گردیده رجال دولت علیه ایران بر وتبہ بزرگی و عادت خود از هر یک بیست و ستجوئی فرموده بودند اما وقر مهاجرین و اهل وطن بکلی از میان رفته بود از انجهت کفش مؤلف هم که مبظر ان بود و دو ستمه کحکمنداری از شیطون نماید جز مایه خجلت شمری نخواهد بود اگرچه بزرگان ایران حباب شوت دانشمند و خرد مند یکتحمل که این خیالات را قابل تصور و ایراد نمیدانند اما بکاربند به بنجال دهم غلط افتاده همین کعبه د کمال و سر همته اند حال دولت علیه ایران نه است هم در این ایام نگار حالة خود را بدولت خانه دولت ابیه روس معروض داشته بودم ویکی از ه جا ل اندولت هم که دقف بحالی مؤلف بود بخو یکه دار نموده از قونسولگری سئوال کرد که بر ها فلانی بکلی از آن اداره مایوس است من فکری از برای او بر دارم و این ایامی بود که فرار اسبها خوب در آود مهاجر شده است در شرف حرکت بود کشی جنرال قونسول پیغام داد که بخدا فالحلی بیایید رفتم دیدم از ور طله فوت در آمده اول شیر به دو ماهه بازمانده را که نقدر و مینه گذشته بود تسلیم نمود و بعد خواهش ترک سفر نموده معلوم شد که هم از عد التخانه و هم از شخص محترم قونسیو جانب داری مؤلف بقونسول معرفی ایه اند ، در افضی بالقطع مراوده مؤلف نخواهند شد قرار با شماره دادم فردا صبح بحرم حضرت رضا مشرف شده نیت کردم که اگر طال و طغال مشهد بگذارم و عازم سفر شوم خطو است دیقران مشورت نمودم ترک سفر خوب آید و هزم سفر بلاد شبستر شروق حضرت رضا ۳۴ م را از آستان خود اخراج نفرموده لهذا اسباب سفر را بر زده عیشه محولانه و خیالات باطلا تبدل کردم