Page 29

نسخه اولی بیان الواقع صفحه ۲۲ شیخوار مرحوم حاجی میرزا ابراهیم معروف بود از راه ارزنبه با گریز یک در بمام شیخار این نگارشته دانشم سرگذشت چهارم بنده مؤلف در ایام که باطهران مراجعت اقا میرزا زین العابدین ریس طلاب بادر کله شیمه از سردار قرابت در ترویج امور شرعیہ شیخ اکبرشته طلاب طالبین بوضع عاشورا و دارنده پیشمی ابد تاریخ تمام اراک حکومتی دو کلالی شرانه بیدریغ بالوداد خوش منشی و محر با به درآقا یونه و جوان شید میل و احقاق خیالی بود حضرت پر با خود و دلیل ظفر تمام پیوست ولایتی خراسان میگردند یکه خیال ممانعت از بندر که پسته بودند و پیش ابطحا از طرف سایر علما و آداب بو صلح افرو دند مؤلف ہم بواسطه مینویسی براشتبه در امور دینیه بدست ارادات ابسته بود هم با هم تا اینکه در شب رات دوم فرار طریقی است مقر مجهود برف و دفع این قایله شبکشی اطراف در پوشانده ایالات قصه مکروه سجاد آن سید قبیل نمودند و فرما یعنی برای خراسان هم اتصاحبات مجمل شدند مؤلف بخانه خود چه نشه ناگاه یکی از القای فراخو قد ار حریت که در افغانستان بعضی شهرو میکنند آقا را تقعیم که کلهم بجای خود ویرانی که طلبه تماما در سید میربای محافظت پا چاوند طاعت کردم چند تفنک و چند قصه قدار شیراز با داد پیش تقواقم فرستادم که جان نثارا قاباشند عالی میرزا مخالفت آن تفنگ دو لوله مخصوص شو مایی سفارشی این با بند کمتر اعارا دودم و با یوه باشم که آنهارا بکا بفرمایم و کسبی اشته دارد انگفت یعنی جه جای بخدمه سپردخانه خود بی پر و شیخ ظهرم میشه مونثا ار محمد بجای نمید چون میدم ضرورت بیست آنجا رام میخواندم حال غدیر ه معلوم میدم و تیراین غیر الی حمام صورتی که مرین ابراین ارزان بودند آدلهای مؤلف خیر دنده خود دست نشده برهنه آقا خودشان ملوکیران فرمود بودند لذا تمام یراق ولا تهنا مولفت بدست خیر افتاد و خود آقامر هم کشد بشب مفقود دشتر فرد صبح بعد از ابریز در کان آدها از طرف حکومت و یکی از دوامی خراسان بیست مشترکیرامولف محذوب رسید بود خداوند محفوظ داشت تازه قضیه باطری خربو به آثار باطران بید با مر آقدس عرد داده معمر شدیم پرسید که شب خود را کجا را کنید و مخفی شده بودیم برایت با حضرت آصف الدوله ایالت خراسام رایل دوت غفر انتاب رکن الدوله مغضوب شد درم بخواهش یکی از جبال دوات متجر روسش مال و بنامندگان مؤلف را از بیات مرحوم سرسید احمد مجریان بخونه ای ادر جس فرستاد عیال و آرد خابی مؤلف نیا دشند چون بکیال هم ادالی خراسان باقی برای گفتگو با گرفته بودم در کلفت و خانواده ام کمتر از چهار ونیمز نبودند بجهت شش نفرنو کرد امی داشتم نتیجه نست هم که اندوخته نفرو باحیت شان فرو ده شده و پر کما بعسرت زندگانی میکردم کمتر از دور کر تومان مخارج داشتم و هم در این ایام شجاعی که بیش و مخفی درتجا در بعضی هم جرارها که مجدد آنعصی مات شده بود بایتی از از تحقیقات سایت خود محض خیر خواهی توسط یکی از ادتیا دوت بحضور شاهنشاه ایران پنا معروض داشت در حال امید شاست مارکت لطف امر بشه سر حدی خراسان نمود * از تفصیل این سرگذشت پیش از ین تکلیف تشریح آنرا نداشتم چون شصت مقنعی نبود سرگذشت پنجم شود در اثنای که ش ۱۳هجری در قیا فقر ائی خراسان با نواب غفر انقبا رکن الدوله طالب پناه بود از کرث بد خیلان مصیبت که از راه بخل و شقاوت با مؤلف عداوت داشتند از یر گوشه و کناری در حزبه بر آمد انواع و قسام اسباب چینی را میکردند سنجد میرزا علی اکبر قاغان باتی اقسام ادوار را که طهران بکار گذاری خراسان منصوب شده و آمده بود چند نفر از تجار و عیان خاستان که بارض اقدس بودند دستور العمل محل مخصوصی گذرند و و تف را پر کام با این از ایم یه بیریای برایت به جته بیست آن تقع میکردم شنا بایس یگان یگان متعدی کشید و آن تقدیمی راحضا خود آن بکار گذار میپدید من بیچار در ها صرف آنها را صدق دانسته بو جاکه کارفر هم منطب را اصلی نمودم آن حضرت باقوال خود ثابت شوند دیگه قطعی نخودم کارگذار طبع کار هر روز منتظر آن پول بود وقتی ما یوس که مراد دل خود ابخود خیال کند که صحت یوسف انه راه صد رد اول بواسطه تکوی نزلی میرزاعبدالصام نی نوسولکری کلیم نیست ناحق مؤلف گرید محاکمات انرا راجع بکارگذاری نمودند انگار گذار مطلب آشناراحتی تصدیق اقوال آنها را کرد وازانجبت صد مه و خسارت زیاد بر مولف وارد آمد و از حرا و خاقانی انرا خواسته ام بندہ مؤلف ہم دیدم شد مشکلی فیت ترک را ده کارگزاری نمودم تامائی کہ وی نیز در اینحال سفری در روم طولیه با پیکانه بی برا در بهم شرفت انتفاقاً بس مرده