Page 242

نسخه سومی عین الوقایع صفحه ۲۳ دور انداخته با پستعای بیان مقصود ایالت را نمودند جواب بآنها داد که تاکنون در حفظ و حمایت دولت ایران بودید از حالا باید سپرده نمایندگان دولت فخیمه انگلیس شوید و نمداری و مخارج خود را از آنها بخواهید و بهر کجا شما را بخواهند ببرد متأثر سردار محمد ایوب خان ناچار قبول نمود چرا که دیگر دونه اشت بعد از قرار عهدد آنها بتهران بردو و نسنجد خیاب حضور اعلیحضرت شاهنشاه ایران شود و بعضی ملاحظات دیگر نیز در ضمن بود که مستری الیه سمیز ال مکین انگلیس قونسول مقیم مشهد تسلیم شد و اما در حرکت از راه طهران و بغداد بطرف هندوستان نمودند و از خراسان پس از چند یوم رفتند و مخارج راه آنها تماماً از قونسولگری انگلیس منظور شد سردار محمد هاشمخان پسر دار محمد طاهر خان پسران سردار محمد شیرین خان که مهاجرت بخراسان نموده و املاک و مزارع و سنازلاً در مشهد داشتند بتصدیق اهل خبره وجه املاک آنها نیز از قونسولگری داده شد و کلاً بالاتفاق سردار محمد ایوب خان از ایران متوجه هندوستان شدند محمد آقا نام لنگ اولاد حسنخان شاملو که چندی قبل از مشهد بهرات رفته و قباله جات قدیمی که محت و شتم آنها معلوم نبود از قنوات و مزارع پایه سرحد می خواف و با حرز تقدیم حضور امیر عبد الرحمٰن نمود منجمله از نقطه هشتادان بین کلات و غوریان در آن قباله ما بعضی قنوات درج بود باعث اختلاف حدود معینه سرحدیک ایران و افغانستان شد و افاغنه بضبط تمام هشتادان اقدام کردند و ایران هم بمحافظه خط حدود و ثغور سایر نقاط با باد نما موسی آباد و خوش آب سرحد خواف دایوبی و قنوات هشتادان سرحد با حرز که ضمیمه ملک خود میدانستند پرداشتند و عُدّۀ محلی افاغنه بر آباد دولت انگلیس نمودند لذا از طرف دولت فخیمه انگلیس جنرال مکلین قونسول مستعصام سرتیپ سرهنگ مأمور شد و از دولت علیه ایران جناب میرزا محمد علیخان ناظم الملک کارگذار خراسان که سید جلیل و امین وۀ بد و با جناب میرزا مجمد امیر خلف ارجمند خود و میرزا محمد علیخان سرتیپ مهندس با میرزا عبد الرحیم خان کاشف الملک عالیه خلف ارشدش و نواب عالی مدرلیکی میرزای سهام الملک برای فیصله اینمطلب مهم روانه با حرز شدند و از امارات افغانستان جنرال غوث الدین خان با دو نفر از قضاة و خوانین محترم هرات بدان نقطه مأموریت یافتند و با هر کدام مختصر اجزائی از ملکی و نظامی همراه بودند که اگر کار بمجادله کشد خالی از استعداد نباشند اجتماع مأمورین مذکور بسرحد فروشده متجاوز از پنجاه طول کشید تا در اواخر هشتنگی تعیین حدود کنون سرحد خواف و با حرز از طرفین شد به پنقرار که قنوات عمدۀ هشتادان در تصرف ایران باقی مانده یازده رشته قنات بایره و غیره بضبط افاغنه درآمد و نقطه ایوبی نیز در ید ایرانیان ماند و بر وج علامت را هر جا ساخته رویتنکسار بین خواف و غوریان پیش میرفتند تا نقطه که او را تینه بال غز میگویند و چشمه زنگل آب در نزدیکی آنست بکنار نمکسار علامت را روی آن تیغه گذاشتند که سمت غربی آن ملک ایران باشد و جانب مشرقی جزو افغانستان شود قرار دادیم بمین تعیین با فصول چندی نوشته رد و بدل نمودند و از طرف ایران علیمردان خان نصرة الملک حکمران ایل تیموری مأمور آبادی هشتادان شد و قلعه در آن نقطه ساخت موسوم بگلباغ پرده و نیز میر محمد صدیق خان پسر میر منصور خان خوافی اقدام باآبادی مزارع موسی آباد و خوش آب سرحد خواف که ملک موروثی اوست نمود و مأمورین دولتی در اواخر اینسال عزم حرکت از سرحد هشتاد مزور نموده بهر کدام بجانب مقصد خود شتافتند جناب میرزا محمد علیخان ناظم الملک با میرزا مجد امیرخان فرزند ارجمند در اینسفر بخیر خواهی دولت علیه ایران اینقدر کفایت و تدبیر بخرج داد که کراراً ژنرال مکلین انگلیس میگفت در مدت ششماه باناظم الملک در زد و خورد مراسلات رسانه دولتی بودیم هیچ کاری بمقصود مانند و هیچ ایرادی هم نتوانستیم بر او وارد بیاوریم توضیح آنکه عمدة اختلافات ملکیت دارا تیور را شوه نوشته گذرد نوع بقران اگر اسامی مأخوذ اسمیات باشد ملک ایران و اگر باشد جزو افاغنه حیثیات اجزاء و محلیش از غوری در آوردند از توابع ایرا میگذر نوشته بود فلان با حرز می آثا بندا نیس او را تغییر داده فلا غوریان می نوشته که اگر