Page 29

(١٤) بیا! چنان که هستی بیا! وقت را به آرایش مگذران. اگر گردن بند گلهای تو درست نشده است چه باک دارد؟ اگر بستن دستبند تو پایان نیافته آنرا بگذار! آسمانرا ابر گرفت. دیر است. بیا چنان که هستی بیا، روامدار که آرایش فرصت را برباید! –١٢– اگر مشغول باشی و کوزه ات را پر میکنی به دریاچه من بیا! آه به دریاچه من بیا ! آب پاهایتو را در آغوش خواهد کشید و راز های خود را بتو خواهد گفت . سایه باران بر روی ریگ پهن شده است. ابر ها بر خط سبز درختان فرود آمده اند. چنان مینماید که گیسوان بر ابروان افتیده باشند . من قدم های ترا از تپش دل می شمرم. قلب من با آواز پای تو به يك آهنگ می زند. بیا! اگر کوزه ات را پر میکنی بدریابچه من بیا ! اگر کاری نداشته ، بی پروا می نشینی و میگذاری که کوزه ات روی آب برقصد، بدریاچه من بیا ! سبزه های این زمین پر از نشیب، سبز و با طراوت اند . گلهای وحشی چندان اند که بحساب در نمی آیند . پندارهای تو از چشمان سیاهت طوری برون میشوند که پرندگان از آشیانه هایشان برون میگردند. نقاب تو بپاهایت خواهد افتید .