Page image — the source of record
Machine transcription
-۱-
نوکر : ای ملکه، بر من رحم کن !
ملکه : مجلس ختم شده است و خدمتکاران من همه رفته اند تو چرا
بیوقت و بعد از وقت آمده ای ؟
نوکر : نوبت من وقتی فرا میرسد که دیگران رفته باشند .
من آمده ام برای آنکه بپرسم با این خدمتکار آخریت
چه خواهی کرد .
ملکه : در این وقتیکه گذشته است چه میخواهی از من داشته
باشی ؟
نوکر : مرا باغبان گلستان خویش بساز .
ملکه : این چه ا بلهی است !
نوکر : من شغل دیگرم را خواهم گذاشت . شمشیر ها و نیزه
های خودرا بخاک میا فگنم . مرا به دربار های دور
مفرست . دیگر بمن کار فتوحات را مسپار . مرا
در گلستان خویش باغبان بساز .
ملکه : در آنجا کار توچه خواهد بود ؟
نوکر : بندگی روزهای بیکاری تو!من سبزه های راهی را که
توصبحگاه ازان میگذری ، جائیرا که گلهای میرنده
قدم های ترا نیایش میکنند تر و تازه خواهم داشت .
من ترا در غوزی که درمیان شاخه های درخت «سیتانا»
آویخته است غوز خواهم داد، جائیکه پر تو ماه شامگاهی
برای بوسیدن دامن تو با برگ درختان در میاویزد ...
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.