Page image — the source of record
Machine transcription
-١٨٠-
الحاق قندهار
بهر حال امیر هم در انتظار حصول این موافقه قضیه قندهار را بطوریکه دیده شد ملتوی گذاشته بود تا اینکه در سال ١٢٧١ ه ق ( ١٨٥٤ ع ) سرداران مهم قندهار یعنی مهردل خان و کهندل خان بفاصله کمی یکی بعد دیگر وفات یافتند و زمینه برای اقدام امیر از یکطرف و مقصود برطانیه از طرف دیگر آماده شد مهر دل خان بتاریخ ٢٣ جمادی الثانی (١٢٦١ هق) به عمر ٥٩ سالگی و کهندل خان در ٧ ذی حجه، همان سال بعمر ٦٣ سالگی پدرود حیات گفته در مزار حضرت حاجی علیه الرحمه دفن شدند. پس از دفن کهندل خان بین رحمدل خان برادر باقی مانده سرداران قندهار و فرزندان کهندل خان (محمد صدیق خان-محمدعمرخان - غلام محی الدین خان عبدالله خان-سلطان علیخان و محمد عثمان خان که پدرشانز مامدار بود) در سر حکومت اقتدار نزاع رخ داده کار به جنگ کشید زیرا رحمدل خان شخص نرم طبیعت بوده و برادر زاده گانش باو وقعی نمیگذاشتند. برخی از اولاده سرداران دیگر قندهار چون میر افضل خان و عبدالرسول خان و عبدالاحد خان بن پردل خان وشير عليخان و خوشدل خان و حاجی منور دل خان بن مهر دل خان و غلام احمد خان بن میر افضل خان (فوق الذکر) با محمد علم خان و غلام محمد خان (طرزی) پسران رحم دل خان- طرف رحمدل خانرا گرفته- در کوچه های قندهار زدوخوردهایی برپا کردند که در آن غلام احمد خان بن میر افضل خان بقتل رسید و بالاخره پس از یک سلسله کشمکش ها- رحمدل خان یکی از پسران کهندل خان یعنی غلام محی الدین خان را طرفدار خود ساخته با او موافقه کرد که از امیر دوست محمد خان صلاح وصواب کار خود را بپرسند و نزاع ظاهراً خاموش شد- امیر که چنین چیز را از خدا میخواست (و شاید درین معاملات او هم دستی داشته است) جواب مثبت داده فوری شهزاده شیر علیخان را از غزنی امر حرکت جانب قندهار داد تا پیش از پیش با عسکری که در تحت فرمان خود دارد به قندهار رفته رأی طرفین را معلوم نماید و از طرف دیگر شهزاده غلام حیدرخان را برای استمزاج نزد انگلیسها بطرف پشاور فرستاد و او در بدل اخذ موافقه انگلیس برای الحاق قندهار قراردادی را در سه ماده ذیل بتاریخ ١١ رجب ١٢٧١ ه ق- ٣٠ مارچ ١٨٥٥ ع در جمرود با سرجان لارنس حاکم اعلی پنجاب امضاء کرد:
(١) دوستی و صلح دائمی بین مملکتین (٢) احترام سرحدات فعلی افغانستان از طرف حکومت هند وبالمقابل احترام متصرفات فعلی برطانیه از طرف امیر (٣) دوست شناختن دوستان برطانیه و دشمن دانستن دشمنان آن از طرف امیر- که گویا این قرار داد از یکطرف انصراف کامل امیر را از تمام دعاوی اش نسبت به ولایات از دست رفته افغانستان و از طرف دیگر از بین رفتن استقلال سیاسی افغانستان را الزام میکرد. متعاقباً خود امیر با بسیاری از پسران و برادران و برادرزاده گان خویش (منجمله سلطان احمد خان که بعد از وفات وزیر اکبر خان بنام فاتحه گیری از ایران بکابل مراجعت و در در بار
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.