Page image — the source of record
Machine transcription
رودابه وزال
سام جهان پهلوان بر تخت خویش نشسته بود که بدو مژده فرزند نوزاد داد ند.
از تخت فرود آمد وسوی نوبهار به شبستان شد.
***
چون زال را همه موی سپید بود هفت روز تمام بر سام یاد نکرده و آن خورشید
را در شبستان نهان داشته بودند، تا آنکه دایه نریمان بر پهلوان اندر آمد و آن
سخن باز گفت .
***
چون سام پور را پیرسر یافت از جهان یکسره ناامید شد. بنیا یش در آمد.
از دادا و فریاد خواست ومرگ نیاز کرد.
بچه را چون بچۀ اهرمن پنداشت. از خنده آشکار و نهان مهان جهان هراسید
و بفرمود تا زال را بردارند وازان بوم و بردور بگزارند .
این ستم بر کودک شیرخوار رواشد. او را برفراز کوه بلند گزاشتند و باز
گشتند. روز گاری دراز برین برآمد.
یزدان جهان آفرین ازین کار بر سام خشمگین شد: تنش را برنج سپرد.
او را به تیمار همی آزمود چنانکه از پزشکان گیتی او را درمان نبو د.
كودك بدان جایگاه شب و روز بی پناه افتاده بود. گاه سر انگشت ر ا می
مکید و گاه میخروشید، تا انکه سیمرغی را بچه گرسنه گردید و به پرواز برشد.
دید شیرخواری میخروشد و هیچ مادری فریاد اورا نمی نیوشد. تنش برهنه
و لبش خشک است.
دایه او خاك و گهواره او خار است.
سیمرغ فرخنده پا که به فرود آمد و کودک را از کهسار برداشت: وی را به
(٧٥)
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.