Page 527

(٤٨٢) سلطان الاعظم ملك الاسلام ادام الله سلطانه باشند » خوارزم شاه ایشان را بنواخت و خود مردمان شهر اطراف قهندز بخارا را گرفته سرهنگان علی تگین را اسیر و مقتول نمودند و خوارزم شاه جانب دبوسی حرکت نمود و مرد وار جنگید و حقوق ممالحت و نمکخواره گی سلطان را ادا نمود و در راه تشیید سلطنت از هیچگونه مردانگی و فداکاری دریغ نکرد ولی متاسفاً بعد از جنگ شدید و آنگاه که به نیرو و کفایت او عسکر دشمن متفرق شدند پای او مجروح و تیر در همان جا اصابت کرد که در فتح یکی از قلاع هند در رکاب سلطان محمود سنگی بدان خورده و زخمدار نموده بود شاه خوارزم که آئین سالاری و جنگجوئی و پردلی را در رکاب ولی نعمت و مربی دلیر خود سلطان محمود آموخته بود باوصف این زخم منشکر از پا نایستاد و خود نیزه برداشته میجنگید و فردای آن روز نیز به میدان برآمد اما اسپ تندی کرد و التونتاش جنگجو شاه خوارزم بر زمین افتاده دستش نیز بشکست وقتی که کار بدین گونه شد خواجه احمد عبدالصمد عنان اختیار عسکر را خود بدست گرفت و چون میدانست در لشکر دشمن اضطرابی افتاده در صدد مصالحت برآمد رسولان علی تگین نزذوی آمدند و مسئله به صلح انجامید و علی تگین خوارزم شاه را واسطه شفاعت خود بدر بار سلطان قرار داد. خواجه احمد عبدالصمد التونتاش و اردوی او را این طرف جیحون آورد و در عرض راه خوارزم شاه فرمان یافت و سلطان به شنیدن این خبر سخت غمگین شد زیر اسالاری بدان همه وفا و شجاعت و تدبیر دیگر بدست نیامد و خواجه احمد عبدالصمد را بفرمان های موکد نوازش ها فرمود و هارون و (راستی) پسران التونتاش را که در بلخ بودند بحضور طلب فرمود و با اینکه (رستی) با کفایت و دلاور بود هارون را نسبت به اینکه مادرش سیستانی بود به ولایت خوارزم به حیث خلیفه (سعید) پسر خود مقرر کرد و فرمان خوارزم شاهی را بنام سعید توقیع کرد و هارون را خلیفة الدرر خوارزم شاه