Page 507

(٤٦٢) رسالت را انجام دهند و به وزیر محمد حاجب علی خویشاوندانمر داد که چون عساکر غزنه را بهرات می فرستد خود با عساکر هند عازم هرات شود حبس حسنك و وزارت موقتی بوبسهل بر خواجه بزرگ وحتی بر همه بزرگان عصر محمود که در تکین آباد بودند گران تمام شد و دانسند مسعود که به سخن ارباب غرض اهمیت میدهد و به ویژه بو سهل که فطرةً ساعی و نمام و مر دمحتال و دورویست و سخنان وی در مسعود بی تاثیر نیست مسعود را بر بزرگان دوره محمودی بدگمان میسازد و تخم نفاق را در میان سران و سپهبدان می کارد حتی حاجب علی در تکین آباد به رئیس دیوان رسالت گفته بود که اگر مردم مرا به عیب منسوب نکنند و نگویند سلطان محمود جهان را گرفت اما ادارهٔ خویشاوندان و نزدیکان و خدمت کاران خود را نتوانست من با این لشکر گران که تحت فرمان من است راه سیستان گیرم و کرمان و اهواز را تا در بغداد باین لشکر به ضبط خویش درآورم و ابونصر مشکان نیز در اندیشه بود و این امر را پیش گوئی می کرد . عساکر بهرات به سلطان پیوستند یوسف سپهسالار و التونتاش خوارزم شاه و بونصر مشکان نیز درین جمله بود - سپاهیان چون مسعود را دوست داشتند و فتوحات و دلیری وی دل آنها را تسخیر کرده بود از رسیدن برکاب او نهایت خوش بودند . سلطان حاجب علی قریب و برادرش را محبوس کرد و تمام اموال و سامان او را ضبط نمود و خودش را در قلعه كرك هرات فرستاد تا همان جا بمرد و علت حبس او غالبا علایقی بود که وی در عهد سلطان محمود با محمد داشت و اینکه به محمد در جوز جانان نوشت تا آمده غزنی را متصرف شود و با وجود اینکه در خلع محمد سعی کرد و کوشید به تلافی مافات پردازد مسعود عذر او را نپذیرفت و ساعیان دربار او را وزیر امیر نشان معرفی کرده بودند . حبس حاجب بزرگ همه و خاصه التونتاش را سخت متاثر نمود و او را بران