Page 338

(۳۰۰) دو چشم آهو و دو نرگس شگفته ببار کمان بابلیان دیدم و طرازی تیر ترا بسرو این بالا قیاس نتوان کرد امیر ابویحیی طاهر چغانی (م - ۳۸۱) درست و راست بدان چشمان تو ماند که بر کشیده بود به ابروان تو ماند که سرو را قدو بالا بدان تو ماند از امرای چغانیان است با ابوالمظفر احمد بن محمد جنگ کرد و بدست او از میان رفته خودش گوینده چیره دست است و از شعرای دیگر احترام میکرده اشعار زیر منسوب بدوست : دلم تنگ دارد بدان چشم تنگ بچشم گوز نست در فتار كبک سخن گفتنش تلخ و شیرین دو لب کمان دو ابروش و آن غمزها بدان ماند آن بت که خون مرا یکی فال گیریم وشاید بدن خداوند دیبای فیروزه رنگ بکشتی گوزنست و گیر پلنگ چغابک از میان دو شکر شرنگ بكا بك بدل بر چو تير خدنگ كشيدست بر پور فاز يشر تفك که گیتی بیکسان ندارد درنگ ... يك شهر همی فسوس و رشک آمیزند با ما بجدیت عشق ما چه ستیزند منجيك تا بر من و بر تو رسته نزا نگیزند هر مرغی را بپای خویش آویزند ابوالحسن علی بن محمد منجيك ترمذی در دربار چغانیان بسر میبرد و مدح امرای آنجا را میکرد. وی از فحول شعرای قرن چهارم است . عوفی در لباب الالباب او را بدین گونه وصف میکند " شعر غریب و الفاظ خوب و معانی بکر و عباراتی بلیغ و استعاراتی نادر دارد. قضاوت بدست خوانندگان گرامی که مطالعه اشعارش وصف عوفی را در باره او صادق خواهند یافت یا خیر ؟