Machine transcription
(۲۹۰)
لوکری
از معاصران امیر رضی ابوالقاسم نوح بن منصور (۳۸۷ - ٣٦٥) است. نام وی علی بن محمد و کنیه اش ابوالحسن و منسوب به لوکر است در قصیده و غزل ید طولایی داشت، ابوالحسن عبیدالله بن احمد عتبی وزیر نوح ثانی را مدح کرده است.
از اشعار اوست:
ساقی بده آن گلگون قرقف را تا یافته از آتش گر تف را
از ديك امیر نوح بن منصور بر كوشك بر این شعر مردف را (۱)
***
ز عنبر زره دارد او بر سمن ز سنبل گره دارد او بر قمر
چو بر داشت جوزا کمر که اگر بحث و بست از فلاخن كمر
بیرون برد از چشم سودای خواب در آورد در دل هوای سفر
شتابید سخت و به پیچید ست بکر د كمر گاه دستا ر سر
شتابان بیامد سوی کوهسار بآهستگی کرد هر سو نظر
بر آورد از آن و هم پیکر میان یکی زرد گویای ناجا نور
نه بلبل ز بلبل بدانستان فزون نه طوطی ز طوطی سخنگوی تر
ز بسد به زرینه نی در دمید بار سال ای داددم را گذر
برخ بر زد آن زلف عنبر فراش نمی بر زد انگشت وقت سحر
همو گفت در نی که ای لوگری غم خدمت شاه خوردی مخور
آغجی
اسمش علی بن الیاس و یکی از امرای دربار سامانی بود. کنیه اش ابو الحسن است، شهرت وی به آغاچی یا آغجی (حاجب) از لحاظ وظیفه ای بوده که در دربار داشته. از اوست:
(۱) تاریخ ادبیات دکتر صفا ص ۳۸۱
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
