Page 326

(۲۹۰) عجب چون صبح خوشتر میبرد خواب؟ چرا افکند گل را در سحر باد * * * ز بس گل که در باغ ماوی گرفت چمن رنگ ارتنگ ما نی گرفت مگر چشم مجنون با بر اندر است که گل رنگ رخسار لیلی گرفت همی ماند اندر عقیقین قد ح سرشکی که در لاله ماوی گرفت سر نرگس تازه از زر و سیم نشان سر تاج کسری گرفت چو رهبان شد اندر لباس کبود بنفشه مگر دین تر سی گرفت * * * مرا بعشق همی محتمل کنی بحیل چه حجت آری پیش خدای عزوجل بعشقت اندر عاصی همی نیارم شد بدینم اندر طاعی همی شوم به ثل نعیم بی تو نخواهم جحیم با تو رواست که بی تو شکر زهر ست و با تو زهر عسل بروی نیکو تکیه مکن که تا یکچند بخیل اندریشنان کنند نجم زحل هر آینه نه دروغست آنچه گفت حکیم فمن تکبر یو ما فبعد عز ذل * * * کاشك تنم با زیا فتی خبر دل کا شل د لم باز یافتی خبر تن كاشك من از تو برستمی بسلامت ای فسوها کجا تو ا نم و متن این شاعر را همپایه شهید میدانند اما از طرز بیان فرا لاوی رود کی معلوم می شود که در مرثیه یا بالا تر از شهید و بالا تر از دیگران قرار داشته. گفته رود کی در باره او چنین است شاعر شهید و شهره فرا لاوی وین دیگران به جمله همه راوی نمونه کلام فرا لاوی: جودی چنان رفیع ارکان عصیان چنان شگرف ما به از گریه و آه آتشینم گاهی پره است و گاه یا به ابو شعیب صالح بن محمد هروی از شعرای متقدم آل ابو شعیب هروی سامان است گویند زمان رود کی را در یافته وی در اشعار خود تشبیهات زیا د بکار می برده ازوست: *