Page 92

(74) وصف کاری کن که دایم آب ونان زاید ازو همتی در کارو با رأی نوجوان زاید ازو غيرتي در جسم و جان مردمان زاید ازو آبروئي زايد و نام و نشان زاید ازو نی که بار خجلت و شرمند گی با ر آورد ذلت و خواری وسر افگند گی با ر آورد بنده از این یاوه گوئیهای غریب افتادۀ مفلس و بیچاره خوار و بی نصیب افتاده زآن سبب با اهل ثروت چون رقیب افتادۀ روز شب با این مذمت ای ادیب افتادۀ چند پرسی اهل دنیا ئی کدا مین بهتر ا ند جمله گی با هم برابر همچو دندان خراند ساز خود را از همه اسرار دنیا با خبر دائما آینده خود را بگیر اندر نظر خویش را قربان بکن اندر ره علم و هنر بعدازین از وصف ناف و تنگ و پاچه در گذر تا که آتش در نگیرد نا گهان اندر سرت شعله آن تا نسوز د خانه و بام و درت بر تو لازم نیست از زلف تبان صحبت کنی یا که شغل دلبر ی دار د با و الفت کنی قوم را از اینچنین تعلیم بی همت کنی خار و زار و ابتر و نادار و بی دولت کنی چون تو از مائی و با ما میتراشی فتنه آشنا و ا حا ل ا یمن و رای از بیگانه